|
Kilka słów prawdy o bezrobociu
|
|
Bezrobocie jest najpoważniejszym problemem społecznym i politycznym rozwiniętej gospodarczo części świata. Jest ono zwierciadłem sytuacji ekonomicznej państwa i jego obywateli, odbiciem nastrojów społecznych oraz skuteczności i celowości prowadzonej polityki. Stopa bezrobocia to najważniejszy wska?nik, to swoisty barometr, który ogniskując całość zjawisk gospodarczych wyznacza w sposób skumulowany ogólną jakość życia. Wysokie bezrobocie świadczy o kompromitacji rządu i jego polityki społecznej, demaskuje wolny rynek jako ten twór cywilizacji, który to w rzekomo najdoskonalszy sposób reguluje stosunki społeczne, przeciwdziała wahaniom gospodarki i gwarantuje jej stały, korzystny dla wszystkich rozwój. Rządzący i cały stojący za nimi establishment doskonale rozumieją polityczne znaczenie bezrobocia. Zdają sobie sprawę, że jego wielkie rozmiary podważają nie tylko ich istnienie jako bezinteresownych reprezentantów społeczeństwa, ale przede wszystkim świadczą o bezsilności i degradacji systemu jako całości.
W Polsce stopa bezrobocia sięga 19%, co znaczy, że bezrobotnych jest około 3,5 miliona osób zdolnych do pracy. Są regiony np. Wałbrzych i okolice, województwo warmińsko-mazurskie, gdzie osiągnęła ona katastrofalne, paraliżujące lokalną gospodarkę i życie społeczne rozmiary dochodzące nawet 30%. Danych tych nie trzeba szczegółowo omawiać, bo wszyscy zdajemy sobie sprawę ze skali problemu. Zastanowić by się jedynie wypadało, gdzie leży przyczyna tego problemu, dlaczego sytuacja się nie poprawia, skoro od lat, w programach wszystkich kolejnych rządów na pierwszym miejscu stoi walka z bezrobociem? Rządy obiecują nam rychłą poprawę w tej materii, prześcigają się w wynajdywaniu cudownych rozwiązań, a efektów nie widać. Rozgłaszają fantastyczne programy jedne lepsze od drugich które to mają jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki odmienić sytuację. Przerabiamy więc kolejno: nacisk na rozwój gospodarczy, obniżanie stóp procentowych, hasła liberalizacji rynku pracy, utrudnianie dostępu do pracy emigrantom, masowe roboty publiczne, a nawet populistyczne hasła, ksenofobiczne i antysemickie. Programy i opcje zmieniają się jak w kalejdoskopie, nie przynosząc żadnego wymiernego pożytku. Okazuje się, że wszystkie metody zawodzą lub ich efekt jest krótkookresowy, a impas w rozwiązywaniu problemu bezrobocia ciągle trwa.
Dzieje się tak dlatego, że bezrobocie to nie jest problem który wynika z tej, czy innej opcji politycznej, stylu rządzenia, czy określonej partii. To problem, który jest pochodną systemu, który wprost wynika z antyspołecznego, nastawionego na wyzysk ustroju kapitalistycznego i tzw. gospodarki wolnorynkowej. Bezrobocie to owoc systemu opartego na bezceremonialnej eksploatacji jednostki i traktowaniu jej jako narzędzia do osiągnięcia celu klasowego. Jest ono zjawiskiem korzystnym dla przedsiębiorców, fabrykantów, finansjery itp. Nie tylko umożliwia nieskrępowane wyzyskiwanie robotników, nie tylko pozwala utrzymywać płace na poniżającym godność ludzką poziomie, ale ponadto stwarza konkurencję między pracownikami, oraz miedzy pracownikami a bezrobotnymi, przez co nie tworzą oni zwartej grupy stając się łatwym przedmiotem manipulacji i urabiania.
Bezrobocia nie zwalczy się tak długo jak długo będzie istniał kapitalizm. Bezrobocie jest jego absolutną właściwością, jest pożywką jego wzrostu. Dlatego też mając na uwadze walkę z bezrobociem musimy zawsze rozpatrywać ją łącznie z ruchem zmierzającym do podważenia fundamentów kapitalizmu i mentalności burżuazyjnej. Mówienie o walce z bezrobociem w kategoriach wzrostu gospodarczego, inwestycji, rozwijania nowych technologii itp. jest czystą neoliberalną demagogią. Niczego nie osiągniemy samym wzrostem PKB w warunkach jego obecnego zawłaszczenia przez rodzimą i zachodnią burżuazję. Najlepszym dowodem na to jest fakt, że w Polsce, która od ponad dziesięciu lat rozwija się w przeciętnym tempie około 4% rocznie, bezrobocie nie spadło a wręcz się podwoiło. Podobne zjawisko obserwujemy na zachodzie Europy. Rozwinięte kraje zachodnie podwajają swój produkt całkowity mniej więcej co 20-25 lat, co w żaden sposób nie przekłada się na poprawę sytuacji pracujących i bezrobotnych. Lansowane zatem przez polityków, a modne szczególnie ostatnio, hasło obniżania bezrobocia poprzez wzrost gospodarczy, nie ma nic wspólnego z rzeczywistością, jest zwykłym oszustwem mającym na celu zamydlenie oczu i odwrócenie uwagi społeczeństwa od istoty sprawy.
Gospodarka wolnorynkowa nie ma trwałych mechanizmów regulujących rynek pracy, a wręcz przeciwnie, jej rozwój zdąża do eskalacji bezrobocia. O tym, że bezrobocie jest nieodłącznym społecznym kosztem wolnego rynku pisał sam jego główny ideolog Keynes. Zerwał on tym samym z idealistycznymi poglądami przedstawicieli ekonomii klasycznej, głoszącymi samorzutną dążność systemu na długą metę do pełnego zatrudnienia. Uważał on, że gospodarka rynkowa nie jest samokorygująca, a na pewno nie w jakimś sensownym okresie (jego słynne zdanie „Na długą metę wszyscy będziemy martwi.).
Wobec powyższego, koniecznością staje się ukrócenie takiego ładu wolnego rynku, który premiuje jedynie silnych i bogatych. Dążyć powinniśmy do centralnego i planowego sterowania gospodarką oraz ustanowienia wysokich prerogatyw państwowych w dziedzinach produkcji, handlu i wymiany międzynarodowej. Jedynie ukrócając samowolę i rozpasanie najbogatszej, konserwatywnej elity oraz twardo opowiadając się za respektowaniem interesu robotniczego i chłopskiego wyrażającego się w przebudowie antyspołecznych zasad systemu możemy odnieść zwycięstwo w walce z plagą bezrobocia.
|
|
17 marzec 2004
|
|
Adrian Dudkiewicz
|
|
|
|
Kolejny przekręt Unii za posrednictwem ARiMR
lipiec 18, 2002
PAP
|
Promocja "seksualności" to przejaw nietolerancji i narzędzie agresji intelektualno - kulturowej globalistów
listopad 26, 2005
Jan Duranowski
|
Jak zniewolic swiat ?
kwiecień 8, 2007
przesłała Elzbieta
|
"Co mi z wolności, kiedy nie żyje moja rodzina"
kwiecień 7, 2003
|
Wielka Orkiestra Świątecznej Pomocy jako pozór i szansa
styczeń 15, 2007
Gracjan Cimek
|
Kilka uwag odnośnie wyborów prezydenckich
październik 24, 2005
Artur Łoboda
|
A może by tak zakaz wyborczego oplakatowania?
styczeń 14, 2007
Mirosław Naleziński, Gdynia
|
Zamach pełznie coraz wyżej
lipiec 12, 2006
Stanisław Michalkiewicz
|
Czy Rydzyk to współczesny Luter?
styczeń 28, 2003
PAP
|
Odpowiedzialność za słowo
czerwiec 3, 2005
przesłała Elżbieta
|
Żaden król polski nie stał na szafocie,
wrzesień 14, 2006
totezja
|
Papież wie, po co przyjeżdża do Polski
sierpień 18, 2002
PAP
|
Czy Amerykanie sami sobie zadali klęskę?
marzec 28, 2008
Iwo Cyprian Pogonowski
|
Patrick J. Buchanan
Umierać za... Estonię?
maj 8, 2007
marduk
|
Uciec od gnoju - który się samemu narobiło
listopad 19, 2008
Artur Łoboda
|
Nasi najwięksi wrogowie
październik 12, 2003
zaprasza.net
|
Francesco Cossiga i zamach na World Trade Center
styczeń 17, 2008
Marek P.
|
Lepper nie ufa Kołodce, chce rozliczyć prezydenta
lipiec 30, 2002
PAP
|
Teoretycznie możemy zrobić wszystko
styczeń 28, 2003
http://www.rzeczpospolita.pl/
|
Wbrew narodowi.
SOBCZAK i SZPAK
marzec 25, 2003
http://angora.pl/
|
więcej -> |
|
