|
Sierpień Miesiącem Gro?nej Władzy Busha
|
|
 W USA sierpień jest miesiącem przerwy wakacyjnej w pracach Kongresu. Dlatego też miesiąc ten ma starą tradycję niespodzianek politycznych i wojennych, ponieważ w czasie przerwy wakacyjnej w obradach parlamentu prezydent USA może swobodnie decydować o sprawach, które normalnie wymagają zgody Kongresu. Właśnie w sierpniu w 1964 roku doszło do prowokacji amerykańskiej za pomocą pozorowania napaści na flotę amerykańską w Zatoce Tonkinu. Obecnie pojawiają się obawy, że może dojść do wybuchu wojny z Iranem.
W sierpniu 1964 r. ścigacze marynarki Północnego Wietnamu rzekomo zaatakowały dwa krążowniki amerykańskie - Maddox i Turner Joy, na wodach międzynarodowych. Pod tym pretekstem senat dał upoważnienie prezydentowi Lyndonowi Johnsonowi do bombardowania Północnego Wietnamu. Obecnie, kiedy Kongres przygotowuje się do wyjazdu na sierpniowe wakacje, prawdopodobieństwo działań wojennych przeciwko Iranowi wzrasta, zwłaszcza że nawołują do tego senatorzy syjoniści, tacy jak Joseph Lieberman.
Presja izraelskiego lobby
Lobby Izraela naciska też na Kongres w Waszyngtonie, aby doprowadził do zaostrzenia sankcji ONZ przeciwko Iranowi. Demokrata Tom Lantos, Żyd węgierski i radykalny syjonista, zaproponował w marcu "akt przeciwko nabyciu broni nuklearnej przez Iran (HR1400)" za pomocą sankcji stosowanych przeciwko firmom chcącym inwestować w projekty energetyczne w Iranie. Wśród takich przedsiębiorstw dominują te pochodzące z Chin i Rosji. Dlatego akt ten ma również wpływ na ograniczenie współpracy USA na polu nuklearnym z takimi państwami jak Rosja, która pomaga Iranowi w budowie elektrowni nuklearnej właśnie w czasie, gdy USA starają się pozyskać pomoc Moskwy przeciwko Iranowi. Według Lantosa, "zero inwestycji z zagranicy w przemysł energetyczny Iranu jest jedynym sposobem, żeby zapobiec zdobyciu broni nuklearnej przez Teheran".
Bardziej pokojowo nastawieni Żydzi z Israel Policy Forum krytykują wniosek Lantosa jako krótkowzroczny i przeszkadzający w uzyskaniu pomocy Rosji w usuwaniu materiałów radioaktywnych i broni masowego rażenia z byłych sowieckich republik.
US Army przygotowana do wojny
Amerykanie są już niemal gotowi do ataku. Trzy wielkie grupy bojowe marynarki USA z lotniskowcami USS Enterprise, Nimitz i Stennis znajdują się niedaleko wybrzeży Iranu w Zatoce Perskiej. Nigdy dotąd USA nie zgromadziły tak wielkich sił morskich i lotniczych wokół Iranu.
Łatwo może się znale?ć także pretekst. Już 1 lipca br. amerykański generał Kavin J. Bergner oskarżył Iran o planowanie styczniowego ataku na miasto Karbala, podczas którego napastnicy byli przebrani w mundury amerykańskie i zabili pięciu żołnierzy USA. Gazeta "New York Times" zwraca uwagę, że to pierwszy taki przypadek, gdy oficjalnie generał amerykański oskarża Iran o atak i śmierć żołnierzy amerykańskich. Wiadomo, że wojsko Iranu popiera szyicką organizację Hezbollah, która dostarcza szyitom w Iraku min, od których zginęło wielu żołnierzy amerykańskich. Generał Bergner twierdzi, że aresztowany w Iraku agent Hezbollahu miał przy sobie dokumenty świadczące o tym, że to Iran odpowiada za przygotowanie zamachu w Karbali.
Mimo zaprzeczeń ze strony władz w Teheranie już 97 senatorów w Waszyngtonie potępiło Iran za współodpowiedzialność w zabijaniu Amerykanów. Może to oznaczać przyzwolenie dla rządu prezydenta George’a W. Busha do dokonania "akcji karnych" przeciwko Iranowi.
Gro?ba za gro?bę
Radykalni syjoniści nazywają Iran "egzystencjalnym zagrożeniem" dla Izraela. To właśnie to środowisko oskarżane jest o przekazanie fałszywego tłumaczenia przemówienia prezydenta Iranu, Mahmouda Ahmadinedżada. Podczas gdy władze w Teheranie zapewniają, że jedynie krytykował on reżim w Izraelu, przypisano mu zamiar "wymazania Izraela z mapy świata". Państwo żydowskie zarzuca władzom w Teheranie, że dążą do zrealizowania tego planu dzięki budowie broni jądrowej. Dlatego Izrael grozi Iranowi zbombardowaniem go "do stanu z czasów epoki kamienia łupanego".
To z kolei napędza obłędną spiralę zbrojeń. Iranowi dostarcza powodów do zbrojenia się, co jest możliwe dzięki funduszom uzyskiwanym ze sprzedaży ogromnych rezerw paliw, na które składają się także kolosalne zasoby regionu Morza Kaspijskiego. Innym powodem zaniepokojenia władz w Teheranie jest to, że kraj ten jest niemal otoczony zdestabilizowanymi państwami, takimi jak Afganistan, Irak i Turkmenistan, gdzie niedawno z inspiracji USA dokonano "kolorowej rewolucji".
Iran ma także przyjaciół
Iran ma jednak nie tylko wrogów. Prezydent Rosji Władimir Putin powiedział niedawno wprost katarskiej telewizji Al-Dżazira, że Iran nie powinien czuć się otoczony przez wrogów i rząd w Teheranie winien wiedzieć, że posiada wielu przyjaciół na świecie, mimo że USA mają zamiar zainstalować w Polsce wyrzutnie antyrakietowe w ramach amerykańskiej tarczy dla rzekomego przeciwdziałania zagrożeniu rakietami z Iranu (Moskwa uważa, że w rzeczywistości ta baza jest skierowana przeciwko Rosji i Chinom).
Rosja nie pozostaje też gołosłowna. Dysponując prawem weta w Radzie Bezpieczeństwa ONZ, może sobie pozwolić nawet na dozbrajanie Iranu. Niedawno przekazała też temu krajowi system obrony przeciwlotniczej za cenę 700 milionów USD.
Nie boi się też nacisków ekonomicznych USA. W 2006 roku Kongres wstrzymał realizację 60 proc. transakcji z Rosją z powodu pomocy tego kraju w budowie elektrowni nuklearnej w Iranie i pomocy w dozbrajaniu armii irańskiej pociskami balistycznymi. Nie przyniosło to jednak większych efektów.
Scenariusz zniszczenia
Nie ulega wątpliwości, że broń defensywna Iranu pochodząca z Rosji i Chin jest bez porównania niższej jakości niż broń USA i Izraela. Faktycznie Iran jest gro?ny tylko w wypadku zmuszenia go do rozpaczliwej salwy odwetowej, w której jest w stanie zatopić wiele jednostek marynarki wojennej USA w Zatoce Perskiej, jak również wywołać skażenie radioaktywne Izraela za pomocą tak zwanych konwencjonalnych głowic, które mogłyby dosięgnąć izraelskich elektrowni nuklearnych oraz ośrodka atomowego Dimona na pustyni Negew, jak też bazy morskiej w Hajfie.
Potencjalną katastrofę nuklearną w Izraelu opisano w artykule w "Jerusalem Post". Gazeta zwróciła uwagę na możliwość awarii gro?niejszej niż w Czarnobylu, jak też ciężkie skażenie radioaktywne Izraela spowodowane salwą odwetową Iranu na terenie o promieniu 450 km poprzez detonację i aktywację materiałów radioaktywnych zgromadzonych na terenie Izraela.
Konfrontacja - broń obosieczna
Dlatego zarówno taki konflikt, jak i prawdopodobne sankcje karne USA przeciwko Iranowi są bronią obosieczną. Konflikt byłby gro?ny nie tylko dla Izraela oraz Iranu, ale także dla gospodarki całego świata, gdyż aż jedna czwarta paliwa na rynku światowym pochodzi z Zatoki Perskiej. Działania wojenne w tym rejonie z pewnością natychmiast spowodowałyby wielki wzrost cen paliwa w gospodarce całego globu. To zaś osłabi wzrost gospodarczy większości państw świata.
Ponadto miałoby ogromne konsekwencje dla polityki międzynarodowej. Już teraz agresywna polityka radykalnych syjonistów wywołuje wiele niekiedy nieoczekiwanych konsekwencji. Niektóre z nich podminowują obecną hegemonię USA. Faktycznie nigdy dotąd polityka zagraniczna USA nie antagonizowała tylu ludzi na świecie, jak to się obecnie dzieje pod wpływem radykalnych syjonistów. Doprowadza bowiem do łączenia sił przez przeciwników tej polityki, m.in. przez Rosję i Chiny, do których mogą dołączyć Indie. To zaś, na dłuższą metę, może osłabić nie tylko Stany Zjednoczone, ale też Unię Europejską.
Wychowywanie silnego wroga
Rosję, Chiny i Indie zamieszkuje łącznie około 40 proc. ludności świata. Łączy je coraz ściślej także obrona przed dominacją ze strony USA. Nawet amerykańscy analitycy zauważają, że Rosja, Chiny i Indie dzięki obecnie najszybszemu wzrostowi ekonomicznemu w ich historii coraz wyra?niej wypowiadają się przeciwko dominacji USA. Państwa te mają środki, żeby wywierać na USA presję gospodarczą.
Indie z przeszło miliardem ludności mają coraz większe znaczenie w równowadze sił w Azji i potencjalnie na całym świecie. Indie mimo problemów wynikających tak z biedy, jak i skutków globalizacji zajmują obecnie ważniejszą pozycję niż kiedykolwiek w długiej historii tego państwa dzięki wzrostowi gospodarczemu, który sięga teraz 8 proc. rocznie przy jednocześnie małym zadłużeniu międzynarodowym i dużych rezerwach gotówki.
Rządy Indii i Chin omawiały nawet możliwości stworzenia wspólnego rynku na modłę Unii Europejskiej. Gdyby do tego doszło, byłaby to największa gospodarka na świecie, mająca dwa i pół miliarda konsumentów. W obliczu ogromnych potrzeb paliwowych nie cofnie się ona przed współpracą energetyczną z Iranem, choćby nie wiem, jak bardzo starało się o to lobby żydowskie i USA. Ani Rosji, ani Chin czy Indii nie powstrzymają także sankcje ONZ, tym bardziej że na ich wprowadzenie potrzebna jest zgoda Moskwy i Pekinu.
Scenariusz dla pokoju
Sytuację tę rozumie wielu Amerykanów. Amerykański analityk pułkownik Dan Smith uważa, że zaprowadzenie pokoju na Bliskim Wschodzie jest możliwe, ale niestety bardzo trudne. Wizja ta opiera się na pokojowym porozumieniu Iranu z Arabią Saudyjską w celu stabilizacji całego regionu Zatoki Perskiej i Morza Kaspijskiego bogatego w złoża ropy naftowej i gazu ziemnego.
Głównym elementem tej stabilizacji polityczno-ekonomicznej byłby wspólny nacisk dyplomatyczny Teheranu i Rijadu na Bagdad, żeby Irakijczycy odrzucili wszelką formę okupacji i tworzenie baz amerykańskich w Iraku w zamian za pomoc Arabii Saudyjskiej i Iranu w unowocześnieniu systemów umożliwiających eksploatację ogromnych złóż energetycznych Iraku ocenianych jako drugie co do wielkości na świecie po zasobach Arabii Saudyjskiej.
Po pierwszej wojnie w Zatoce Perskiej na początku lat 90. ograniczono produkcję ropy naftowej Iraku do tak niskiego poziomu, że nie opłacało się konserwować i modernizować urządzeń przemysłu naftowego. Obecnie potrzebne są inwestycje wielu miliardów dolarów, aby podnieść wydajność produkcji. W warunkach wojny domowej i w obliczu krwawych walk, które pod okupacją USA spowodowały śmierć ponad 3500 żołnierzy USA i ponad 700 tys. Irakijczyków, a ponad 2 mln mieszkańców zmusiły do emigracji, korporacje międzynarodowe nie chcą ryzykować inwestycji miliardów dolarów w celu wznowienia pełnej produkcji ropy naftowej.
Kto podejmie wyzwanie?
Iran zażąda jednak najprawdopodobniej cofnięcia sankcji przez USA jako warunek jakiegokolwiek porozumienia w sprawie Iraku. Szczegóły są przedmiotem rokowań na najwyższym szczeblu między Iranem i Arabią Saudyjską, mimo że szyici rządzą w Teheranie, a sunnici w Rijadzie. Koran nakazuje jednak solidarność muzułmanów przeciwko obcej okupacji.
Najazd USA na Irak w 2003 roku, dokonany w interesie Izraela oraz amerykańskiego przemysłu energetycznego i zbrojeniowego, rozpętał konflikty między szyitami i sunnitami. Plan Smitha zakłada jednak, że konflikty te będą się zmniejszać w miarę ewakuacji wojsk amerykańskich z Iraku. Zapewnienie bezpieczeństwa musiałyby wówczas zapewnić siły wojskowe tego kraju, zamiast służyć interesom USA, w celu umożliwienia rabunku tamtejszych rezerw paliw w ramach PSA (Profit Sharing Agreement), który jest obecnie narzucany parlamentowi w Bagdadzie jako "Oil Law" ("Prawo Regulujące Ropę").
Jest jednak mało realne, że projekt ten zainteresuje obecną ekipę zdominowaną przez neokonserwatystów. Istnieje natomiast możliwość, że następny prezydent USA, którego Amerykanie wybiorą już w przyszłym roku, może pozytywnie pokierować historią Bliskiego Wschodu za pomocą ewakuacji wojsk amerykańskich z Iraku, co pewnie trwałoby do 2009 roku. W takim wypadku historycy XXI wieku opisywać będą pierwszą dekadę tego wieku jako koniec krwawych kolonialnych pacyfikacji, a nie zapowied? ich kontynuowania w nowym stuleciu.
www.pogonowski.com
|
|
10 sierpień 2007
|
|
prof. Iwo Cyprian Pogonowski
|
|
|
|
Zmora Zagłady Nuklearnej
luty 22, 2008
Iwo Cyprian Pogonowski
|
Szantaż, gro?by bezprawne ...
grudzień 1, 2003
|
OGŁOSZONO ROZSZERZENIE UNII EUROPEJSKIEJ
grudzień 14, 2002
|
Czyżby kolejny dowód na zaplanowanie ataku na wieże w NYC przez Mossad?
lipiec 27, 2004
śledczy
|
Najwieksi milosnicy przyrody i natury w waszyngtonie!
marzec 3, 2007
gajowy
|
LIST OTWARTY
lipiec 22, 2003
mars
|
Szybki osąd - tańsze państwo
styczeń 25, 2006
Mirosław Naleziński, Gdynia
|
Kompleksy Kwaśniewskiego
listopad 19, 2003
|
Tytus de ZOO powrócił
kwiecień 27, 2003
Artur Łoboda
|
Grzebanie w grobach zmarłych
październik 17, 2005
Marek Olżyński
|
numerus clausus i numerus nullus
lipiec 10, 2008
Piotr Hßbner
|
Jestem pewny że Miller nie poda się do dymisji
kwiecień 27, 2004
J. Rzeszewski
|
Islam zwycięża w wyborach demokratycznych
wrzesień 23, 2007
Iwo Cyprian Pogonowski
|
Zjazd Wicyniaków
czerwiec 12, 2007
Edward Wo?niak
|
Bp. Głód?: Kotański miał iskrę Bożą
sierpień 20, 2002
PAP
|
Adam Michnik - miedzy lwem a lisem
wrzesień 17, 2002
GAZETA POLSKA
|
Gwrancje USA to czek bez pokrycia?
wrzesień 6, 2008
Iwo Cyprian Pogonowski
|
Kraków ma nową strategię promocji
styczeń 10, 2008
PAP
|
Smiecie
czerwiec 13, 2005
vvv
|
Oświata, czyli – jak iść piętami do przodu
luty 17, 2008
Marek Jastrząb
|
więcej -> |
|
