ZAPRASZA.net POLSKA ZAPRASZA KRAKÓW ZAPRASZA TV ZAPRASZA ART ZAPRASZA
Dodaj artykuł  

KIM JESTEŚMY ARTYKUŁY CIEKAWE LINKI 2002-2009 NASZ PATRONAT KRONIKA KRAKOWA DZIŚ W POLSCE

Ciekawe strony

Iwo Cyprian Pogonowski 
Notka wikipedii dotycząca osoby prof. Iwo Cypriana Pogonowskiego 
Strona Krzysztofa Wyszkowskiego 
Strona domowa Krzystofa Wyszkowskiego 
Polscy "nacjonaliści" o żydach 
Po prostu zobaczcie 
PAKT WOJSKOWY POLSKA - IZRAEL.  
Ewa Jasiewicz,Yonatan Shapira na spotkaniu w Krakowie 22 czerwca 2010  
Ostatni mit (o polityce sowieckiej) 
 
Kaczyński również nas w to wciągnął 
Zbrodnie wojskowe w Iraku 
"patriotyzm" po 1989 roku 
komentarz zbędny 
Młodzież izraelska w Polsce 
Doskonały dokument o wycieczce młodzieży izraelskiej do Polski. 
Ameryka: Od Wolności do faszyzmu 
Amerykanie zaczynają rozumieć - co się dzieje z ich krajem. O tym mówi film pod wskazanym linkiem. 
Folksdojcz 
Fantastyczny zespół - poruszający ważne problemy społeczne stworzył bardzo dosadną piosenkę, będącą miksem wywiadu telewizyjnego z śpiewem zespołu. 
Nie dajmy się lobbystom energetyki jądrowej! Wywiad z prof. Mirosławem 
Energetyka jądrowa jest przeżytkiem - nadzieje na tanią energię dawała w latach 60. ubiegłego stulecia, czyli przed pół wiekiem. Okazało się natomiast, że jest kosztowna, niebezpieczna, i nie wiadomo, jak poradzić sobie np. z jej odpadami. Istnieje jednak silne lobby łapówkarskie, które wciska energię jądrową do krajów słabych politycznie i gospodarczo. Nie możemy się mu poddać. 
Cała prawda o World Trade Center 
Filmik dokumentalny przedstawiający wydarzenia z 11 września 2001 roku. 
"Quo Vadis Polonia?" Lech Makowiecki  
 
Kanciarze z Wall Street 
Film przedstawia kulisy Wall street . Metody działania , które doprowadziły w ciągu kilku ostatnich lat do wywołania kryzysu finansowego. 
Cała prawda o ataku z 11 września 
Jeden z filmów usułujących przedstawić prawdę i ataku z 11 września 2001 roku 
Żydzi tradycjonaliści przeciwko syjonistom 
 
Wołyń 1943. sł. muz. Lech Makowiecki  
Wołyń 1943. sł. muz. Lech Makowiecki. Utwór z płyty "Patriotyzm" 
Przedsiębiorstwo holokaust 
Telewizyjny wywiad z Normanem Finkelsteinem 
Patriotyzm 
Piosenka Lecha Makowieckiego 
Wszystko pod kontrolą 
Od zawsze służby specjalne kontrolowały rzekome niezaplanowane spotkania oficjeli z obywatelami.
Przykład podstawionego Putina - jako przypadkowego przechodnia.
 
więcej ->

 
 

Druga TARGOWICA

„Kochając Honor i Ojczyznę nad życie....”
czyli „Po owocach, ich poznacie ”
Jerzy Tomasz Bąbel

Na początek garść budujących cytatów:

"A że Rzeczypospolita podbita i w rękach swych ciemiężycielów moc całą mająca, własnymi z niewoli d?wignąć się nie może siłami, nic jej innego nie zostaje, tylko uciec się z ufnością do wielkiej Katarzyny [...] Sprawiedliwość próśb naszych, świętość traktatów i sojuszów, które je łączą z Rzeczypospolita, a nade wszystko wielkość jej duszy pewna nam daje nadzieje, nieinteresownej, wspaniałej, jednym słowem - godnej jej dla nas pomocy.[...] Zamiary Naj. Imperatorowej rosyjskiej, aliantki Rzeczypospolitej Polskiej, nie inne są i były, wprowadzając swe wojska, tylko przywrócić Rzeczypospolitej Rzeczypospolitą, Polakom wolność, a w szczególności wszystkim kraju obywatelom bezpieczeństwo i szczęśliwość” (z aktu zawiązania konfederacji generalnej koronnej; za: W. Smoleński, Konfederacja Targowicka, Kraków 1903, s.29 i 348).

„Nie widzę i nikt dostrzec nie może ogólnego szczęścia kraju naszego, tylko w poważaniu tego sąsiedzkiego mocarstwa ogromnego, mającego własny interes widzieć nas mądrych i szczęśliwych, jako w osobie, którą wieki następne między cuda natury i wielkość kłaść będą - N. Imperatorowej całej Rosji. Nie masz pani wyżej umiejącej cenić prawa ludzkości i prawa rozsądnej wolności i sprawiedliwości: doświadczają i korzystają narody berłu jej poddane, kładąc i wielbiąc ją w mądre przymiotów bóstwa” (Szymon Kossakowski, jeden z głównych targowiczan, który pó?niej zawisnął w Wilnie na latarni; op.cit., s. 117).

„Katarzynie Wielkiej od powstającej Rzeczpospolitej wdzięczność” (napis na kolosie w stylu greckim w Horodnicy, gdzie kanclerz Sapieha wystawił wielki obiad na dziedzińcu zamkowym; cyt. jw., s. 117).

,„Co dzielną d?wiga prawica
Narody,
Przywraca słodkie Polakom
Swobody
Ta, która się do szczęścia
Narodów przykłada
Panowanie nad sercem
Najsłodsze zakłada”

(napisy na stole biesiadnym w czasie uczty wydanej przez biskupa Massalskiego z okazji imienin Imperatorowej; op.cit., s. 356).
„Gorliwość twoja w d?wiganiu upadłej wolności, codzienne prace twoje, poświęcone dobru Rzeczypospolitej, z wdzięcznością pokoleniom następnym podawane, naród polski uwielbiać będzie. Schyleni wiekiem ojcowie i matki dzieciom swoim jak wzór jedyny cnoty i patriotyzmu przedstawiać cię będą, odległe zaś Europy krainy z poszanowaniem zawsze wspomną zbawcę Rzeczypospolitej Polskiej” (mowa księdza Michała Sierakowskiego na cześć Szczęsnego Potockiego, przywódcy Targowicy; op. cit., s. 302).

„Kochając honor i ojczyznę nad życie..” (z uniwersału Szymona Kossakowskiego; op.cit, s.117).
„Każdy prawdziwy Polak, którego nie uwiodła kabała pruska i królewska, jest przekonany, że zbawienie ojczyzny może przyjść tylko ze strony Rosji, inaczej naród zostanie zniewolony” (z korespondencji Szczęsnego Potockiego, za: Jerzy Łojek, Ku naprawie Rzeczypospolitej, Konstytucja 3 maja, wyd. Alfa, 1996, s. 163).

„Przy wierze świętej katolickiej rzymskiej....„ (deklaracja konfederacji generalnej koronnej, za: Smoleński, s. 28).
„..jako Polak uznaję, że trwałość Polski na rządzie republikańskim, do dawnego stosownym, polega [...]. Tę prawdę przed narodem republikańskim wyznaję szczerze [...] z serca się łączę i wcielam do konfederacyj wolnych [...] pod Targowicą rozpoczętej [...] i akt tejże całkowicie przyznaję i przyjmuję [...] a tym chętniej to czynię, że zamiar dzieła uznaje za dobry i że wspaniałe a nie interesowne N. Imperatorowej Imci [...] wsparcie szczęśliwy skutek i trwałe bezpieczeństwo zapewnia”. (Stanisław August Poniatowski, ostatni król Polski; j.w., s. 296).

„KONFEDERACJA TARGOWICKA, magnacki spisek mający na celu obalenie reform Sejmu Czteroletniego i Konstytucji 3 maja, zawiązany w Petersburgu (27 IV 1792), ogłoszony w Targowicy k. Humania ( 14 V 1792), trwający do 15 IX 1793.

Akt konfederacji został ułożony w Petersburgu przez Rosjanina W. Popowa z polecenia carycy Katarzyny II na prośbę S. Szczęsnego Potockiego i Seweryna Rzewuskiego (spiskujących również w Wiedniu i Berlinie) i podpisany 27 IV 1792 przez 13 osób (w tym hetmana Franciszka Ksawerego Branickiego); dla wywołania wrażenia, że jest on dziełem Polaków, ogłoszono go pod datą 14 V 1792 na terytorium polskim, w Targowicy (należącej do Potockiego); konfederacja targowicka gwarantowała „złotą wolność” szlachty, głosiła trwanie przy wierze katolickiej oraz opowiadała się za republikańską formą rządów; marszałkiem jej został Potocki, sekretarzem D. Tomaszewski - Bończa, a wodzami wojsk koronnych mianowano hetmanów Branickiego i Rzewuskiego, litewskich zaś - hetmana Szymona Kossakowskiego; 18 V 1792 Rosja wypowiedziała wojnę Rzeczypospolitej (a raczej „uzurpatorom warszawskim” - obozowi patriotycznemu) i skierowała prawie 100 - tysięczna armię przeciwko 30 000 wojska, dowodzonego przez Józefa Poniatowskiego na Ukrainie oraz księcia L. Wirtembreskiego na Litwie (znaczące bitwy: pod Mirem 10 VI, Boruszkowicami 15 VI, Zielencami 18 VI - zwycięska, Zelwą 4 VII, Dubienką 18 VII - zwycięska, i Brześciem Litewskim 23 VII); z powodu olbrzymiej przewagi wroga wojna trwała jedynie 2 miesiące; do klęski przyczyniła się także propaganda targowicka (zwłaszcza agitacyjna broszura Tomaszewskiego - Bończy), dezercja i niesubordynacja szlachty, zdrada Wirtemberskiego (w czerwcu) oraz przystąpienie (24 VII) króla Stanisława Augusta Poniatowskiego [do konfederacji targowickiej- przyp. JTB] jako naczelnego wodza; na znak protestu przeciwko przystąpieniu króla, do dymisji podali się: książę Poniatowski, Tadeusz Kościuszko i kilkuset oficerów (część z nich opuściła kraj); do Saksonii wyemigrowali zagrożeni represjami Ignacy Potocki, Hugo Kołłątaj i S.Małachowski.

Konfederację generalną Wielkiego Księstwa Litewskiego ogłoszono 25 VI w kościele św. Jana w Wilnie; jej przywódcą został biskup inflancki Józef Kazimierz Kossakowski (wyręczył swego synowca Józefa Kossakowskiego, zastępującego marszałka Aleksandra Michała Sapiehę).

Do konfederacji targowickiej szlachta zaczęła zapisywać się (na szerszą skalę) dopiero po przystąpieniu do niej króla; 25 VIII generalność litewska wydała odezwę do duchowieństwa, by zalecało popieranie konfederacji targowickiej (opowiadała się również za cofnięciem kasaty zakonu -nn jezuitów i powierzenia im edukacji); duchowieństwo (wolne od przymusowego przystąpienia) przeciwne było składaniu (oprócz podpisu) przysięgi wg roty urzędowej; bez nacisku wojsk rosyjskich.
Najwcześniej skonfederowało się i wcieliło do konfederacji targowickiej województwo sandomierskie pod laską A. Potkańskiego (30 VII w Radomiu); 11 IX nastąpiło uroczyste połączenie konfederacji obojga narodów w kościele pojezuickim w Brześciu Litewskim (który stał się siedzibą konfederacji targowickiej, następnie Grodno), z udziałem biskupa pomocniczego diecezji przemyskiej Michała R. Sierakowskiego (w konfederacji targowickiej od 3 VI) i biskupa inflanckiego Kosakowskiego; na notyfikację o istnieniu konfederacji, wysłaną do mocarstw europejskich, odpowiedział tylko papież Pius VI, błogosławiąc pracom konfederacji targowickiej, za co otrzymał podziękowanie od poselstwa, z biskupem Sierakowskim na czele; konfederację targowicką czynnie popierali biskupi: chełmski W. Skarszewski, wileński Ignacy Jakub Massalski, łucki A. Naruszewicz i prymas M. J. Poniatowski, zwolennikami byli też biskup żmudzki J. S. Giedroyć i poznański A. O. Okęcki.

Konfederacja targowicka, do której jesienią 1792 przeszła większość szlachty i magnatów, unieważniła prawie wszystkie reformy z 1791, wprowadziła cenzurę, kontrolę korespondencji, zamknęła liberalne czasopisma („Gazetę Narodową i Obcą”, „Pamiętnik”), wytoczyła zaocznie procesy sądowe najaktywniejszym reformatorom ustroju - Kołłątajowi, Małachowskiemu i Kazimierzowi Nestorowi Sapieże, aresztowała wielu pozostających w kraju; dopełnieniem poniżenia narodu było uroczyste poselstwo Branickiego, Kossakowskiego i Rzewuskiego do Petersburga (14 XI 1792) dziękujące „wybawicielce” Katarzynie II za ocalenie Rzeczypospolitej od „wiecznych kajdan”.

W obawie przed przeprowadzeniem reform w Rzeczypospolitej (silna Polska mogła upomnieć się o swe ziemie), Rosja i Prusy podpisały 23 I 1793 w Petersburgu II rozbiór ziem polskich, co zaskoczyło przywódców konfederacji targowickiej (byli bowiem przekonani, że brak reform w Rzeczypospolitej pozwoli jej dalej trwać); na dokumencie konfederacji targowickiej z 14 V jedynie Jan Suchorzewski zaprotestował przeciwko rozbiorowi i nie oddał swej brygady Rosjanom (udał się na Wołoszczyznę), Rzewuski zaś ograniczył się do opublikowania protestu przeciwko rozbiorowi i wyjechał do swych dóbr w Galicji; rozbiór ratyfikował ostatni sejm w Grodnie (17 VI - 23 XI 1793) obradujący pod kierownictwem konfederacji targowickiej, jednakże jego marszałkiem został uległy carskim dyrektywom Stanisław Bieliński; ambasador rosyjski Jakob Johann Sievers, stosując terror, gro?by, porwania i zsyłki w głąb Rosji, zmusił posłów do bezwarunkowego zaakceptowania rozbioru i likwidacji większości reform 1791; niepotrzebną już zaborcom konfederację targowicką rozwiązano jeszcze podczas obrad sejmu w Grodnie; dla potomnych jest symbolem zdrady i zacofania.”
(”Encyklopedia Katolicka”, pod red. B. Miguta, T.IX, KUL, Lublin 2002, s. 562-563; tam dalsza lit. Autorzy hasła: Wiesław Bondyra i Jan Warmiński, rozwinięcie skrótów i podkreślenia- JTB).
Komentarz:

Uwagę zwraca niebywałe wręcz skretynienie polskich elit - „króliszona” oraz „magantołków” (określenie Zbyszewskiego), a także polskiego kleru katolickiego różnych szczebli - kreatorów, strażników i manipulatorów „dusz polskich”. Sprawa konfederacji targowickiej uzyskała poparcie samego papieża - „OJCA ŚWIĘTEGO”, watykańskiego „zawsze szczerego wielkiego przyjaciela Polski”. Serwilizm tych zdradzieckich elit wobec obcych władz bije wszelkie szczyty. Podobnie ten „owczy pęd” większości ogłupiałej szlachty, która szła za swymi przywódcami - królem, magnatami, prymasem, biskupami itd.! A do tego na koniec, co można było przewidzieć - kretyn zrobił swoje - kretyn może odejść! Tam gdzie jest jego miejsce, czyli w szambo totalnego upodlenia.

W XVIII w. historia powszechna odnotowuje trzy najważniejsze wydarzenia: 1/. uzyskanie niepodległości przez Stany Zjednoczone, a więc narodziny dzisiejszego mocarstwa światowego, 2/. Rewolucję Francuską, która zapoczątkowała światowe rządy burżuazji i 3/. znikniecie z mapy niegdysiejszego wielkiego mocarstwa wschodnioeuropejskiego - Polski.

Dalej jak było, wiadomo - 123 lata polskiej niewoli, nieudane powstania narodowe, rzezie, śmierć najlepszych z najlepszych, katorga, cierpienia, zapaść gospodarcza i kulturowa, wielkie emigracje. I jednocześnie - wyjątkowa służalczość w stosunku do zaborców (np. do dziś smędzi się tęsknota za austriacką Galicją, Francem Jozefem etc.), niewiara we własne siły, nieodwzajemniona miłość do Zachodu, przekonanie, że ktoś obcy wywalczy i podaruje nam wolność (dobrobyt, rozwój gospodarczy itd.). A więc pojawienie się na większą skalę (i ugruntowanie w kolejnych pokoleniach całego Narodu!!) syndromu duszy niewolnika. „Niewolnikiem jest ten, kto czeka, aż mu ktoś podaruje wolność” (Erza Pound). Do dziś słyszy się, że „nie umiemy się rządzić” i „lepiej, żeby rządzili nami obcy (Niemcy, Amerykanie, zachodni Europejczycy itd.).” Opinie te wygłaszane są przez Polaków (sic!!!). Głupota? Uleganie obcej propagandzie? Kompleksy niższości? A może wszystko razem?

Jaki był stan ducha Narodu w czasie zaborów najlepiej ilustruje wiersz poety.

Juliusz Słowacki
Oto bóg, który łona tajemnic odmyka...

Oto bóg, który łona tajemnic odmyka,
Podniósł wreszcie zasłonę czarna z matecznika
I pokazał... okropną umysłów ruinę,
Oczy krwią zaszłe, twarze zielone i sine,
Dogasające oczy przy ofiarnej czarze,
Zabójstwa serc i skryte na trupy cmentarze,
Kijami po moskiewsku nasiekane grzbiety,
Żywe zwierzęce widma - włóczęgi - szkielety,
Chodzące ludzkie szczątki - ciał ruchome ćwierci,
Pełny wężowisk ducha matecznik, gród śmierci...
Tamże jest tron jak grób straszliwy i czarny,
Na którym się pokazał ów nied?wied? polarny,
Figura z krwi i z ciała, wewnątrz chora, pusta,
Mocarz zapowiedziany w proroctwie oszusta.
Przed jego pożyczoną już od cara mocą
Szkielety waryjatów kładą się, gruchocą,
Podlą się i za podłość mu składają dzięki.
Słychać trzask czaszek, grzechot piszczeli i jęki.
Któż by powiedział wczoraj, że ta, ach, kotara
Kryje takie tam uczty straszne Baltazara,
Że ten, co miał serdeczne niegdyś w Polsce państwo,
Dzisiaj osławiony zapadł w ducha pijaństwo
I bachanalia kończy z uczuciem wieczności,
Nie wiedząc, że ma z trupów śmiejących się gości,
Że tam nie oświecony jest dom bez miesiąca
I ręka carska ogniem po ścianach pisząca,
Że przy stole okropne zbierając okruchy
Siedzą ciała nie swymi napełnione duchy.
Liczba jakaś szatanów, która ciał używa.
Ten mówi ja - a drugi duch się w nim odzywa -
Drugi - którego przeszłość w siebie zajrzeć znęci,

Spojrzy - i cudzą pamięć znajdzie w swej pamięci.
Inny ... Gdzieś pod Grochowem naznaczony blizną,
Zapomni się i Moskwę nazywa ojczyzna.
Tamten rozczochra włosy i podniesie pięście,
I krzyknie jak kobieta: Boże! O! Nieszczęście!
I zaszlochaniem, w którym już braknie oddechu,
Zakończy jak dziecinna harmonika śmiechu.
Z tonu na ton spadając, aż głosem zaleci
W te jamy, gdzie psy wyją piekielne jak dzieci...

Tam, patrzaj, człowiek niby zachłyśnięty Bogiem,
Ojczyzny, swojej matki dawnej, stoi wrogiem;
W serce, gdzie ona jeszcze święty ogień trzyma,

Swymi sztyletowymi utkwiwszy oczyma...
Wariat a mądry! Sztandar zguby rozwinie,
Wszystkich wyszle i straci, ale sam nie zginie-
Jako płaz będzie pływał w skorupach i ślinie...

I teraz stoi, patrzaj, jak trup w grobie cały,
Od którego robaki sto lat uciekały,
I nareszcie z przestrachem rzuciły trumnicę,
Gdzie kości wypróchniał gorzały jak świece.

I nad okropnym, ciemnym piekła malowidłem
Szary tak machnął ręka, jak nietoperz skrzydłem...

Dziś mija równo 210 lat od powstania konfederacji targowickiej, a w przyszłym roku również 210 lat od chwili likwidacji I Rzeczypospolitej (II rozbiór), zgodnej z resztą z prawem międzynarodowym, gdyż to posłowie (przedstawiciele ówczesnego państwa szlacheckiego) sami zatwierdzili likwidację swego państwa, co jest ewidentnym dowodem, że nie potrafili nim ani skutecznie rządzić ani też bronić jego interesów gospodarczych, społecznych i politycznych. Rozpaczliwa reakcja społeczeństwa polskiego w obliczu śmiertelnego zagrożenia resztek państwowości (insurekcja kościuszkowska) przyspieszyła tylko „ostateczne rozwiązanie” problemu istnienia I RP. Po bezlitosnym rozgromieniu zbrojnego oporu, 3.I.1795 r. (III rozbiór) dokonała się tylko formalna i ostateczna kasacja potężnego niegdyś państwa liczącego na początku XVII wieku 1 ml 360 tys. km2 . Zaborcy (Rosja, Prusy i Austria) zakończyli rozgraniczenie zagrabionych terenów w dniu 2.VII.1796r.

Polska umarła!
„Co ci przypomina widok znajomy ten....” Historia uczy, że niczego nas nie nauczyła. Utracić wolność bardzo łatwo, lecz na jej odzyskanie trzeba krwawych znojów i cierpień wielu generacji. Ucz się młody Polaku na cudzych błędach, a nie na swojej skórze! Pamiętaj o kardynalnych błędach swoich przodków! Memento mori!! Myśl! Myślenie boli. Słowa piękne nie zawsze są prawdziwe, a słowa prawdziwe zazwyczaj nie są piękne. Pamiętaj, że Prawda zabija głupców, lecz mądrych oświeca i wyzwala.

Na koniec - Pro Memoria - słów kilka o pó?niejszych losach twórców konfederacji targowickiej:

Biskup Józef Kazimierz Kossakowski h. Ślepowron podle skonał na szubienicy

9. V. 1794 r. na Krakowskim Przedmieściu naprzeciw kościoła bernardynów w czasie insurekcji kościuszkowskiej.

Biskup Ignacy Jakub Massalski został powieszony 28. VI. 1794 r. w Warszawie w egzekucji publicznej w czasie insurekcji kościuszkowskiej.

Szymon Maria Kossakowski h. Ślepowron zginął na szubienicy 25. IV . 1794 r. powieszony przez powstańców „w żółtym szlafroku” na latarni na wileńskim Placu Ratuszowym.

Franciszek Ksawery Branicki, zaocznie skazany na karę śmierci podczas
powstania. Po przystąpieniu na służbę rosyjską mieszkał w Białej Cerkwi. Zmarł w 1819 r.

Szczęsny Stanisław Potocki h. Pilawa zaocznie został skazany przez narodowy Sąd Najwyższy Kryminalny na karę śmierci jako „herszt spisku targowickiego”.

29. IX.1794 r. symbolicznie zawieszono jego portret na szubienicy. W 1795 r. od carycy Katarzyny II otrzymał Order Aleksandra Newskiego i rangę generała en cheff. Po abdykacji króla Stanisława Augusta Poniatowskiego twierdził, że nie chce już mówić „ o przeszłej Polsce i Polakach. Znikło już to państwo, i to imię, jak znikło tyle innych w dziejach świata. Ja już jestem Rosjaninem na zawsze”. Zmarł na „gnicie nerek” 14. III. 1805 r. i został pochowany w mundurze rosyjskiego generała.

Wieczna im Hańba!
JTB, grudzień 2002 r.

P.S.
I. Księga Zdrajców Narodu wciąż jest szeroko otwarta. Wpisują się do niej coraz to nowsi polscy ochotnicy, „szczerze i ochotnie deklarujący„ , iż „kochają honor

i Ojczyznę nad życie”......
II. Obecna Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej, najwyższy akt prawny suwerennego

Państwa, jego Fundament, utworzona po 7 latach „męki twórczej” naszych prawników, zatwierdzona w głosowaniu przez Naród, przyjęta przez Sejm, Senat i Prezydenta, w artykule 90 mówi:

„1. Rzeczypospolita Polska może na podstawie umowy międzynarodowej przekazać organizacji międzynarodowej lub organowi międzynarodowemu kompetencje organów władzy państwowej w niektórych sprawach.

2. Ustawa, wyrażająca zgodę na ratyfikację umowy międzynarodowej, o której mowa w ust.1, jest uchwalana przez Sejm większością 2/3 głosów w obecności co najmniej połowy ustawowej liczby posłów oraz przez Senat większością 2/3 głosów w obecności co najmniej połowy ustawowej liczby senatorów.

3. Wyrażenie zgody na ratyfikację takiej umowy może być uchwalone w referendum ogólnokrajowym zgodnie z przepisem art.125.

4. Uchwałę w sprawie wyboru trybu wyrażenia zgody na ratyfikację podejmuje Sejm bezwzględna większością głosów w obecności co najmniej połowy ustawowej liczby posłów.”

Bez komentarza.
27 grudzień 2002

Elzbieta 

  

Archiwum

Kolejny raz o 11 września
czerwiec 19, 2004
(ak)
Fire Wolfowitz
kwiecień 13, 2007
Ben Wikler
Wyrok w Starachowicach - Sądy ostatnimi instytucjami zaufania publicznego....
styczeń 25, 2005
Adam Sandauer
Belka wiedział o mafii
lipiec 9, 2005
Sprawa Kurdystanu utrudnia destabilizację Iranu przez USA
listopad 2, 2007
Iwo Cyprian Pogonowski
Notatki do felietonu
listopad 27, 2003
"Pomost"
Michalkiewicz: Poronienia na Dzień Życia
kwiecień 1, 2006
S. Michalkiewicz
Tu jest odpowiedz dla kogo pracuje Balcerowicz
marzec 14, 2006
Przedruk
Czy Dostojewski wybił się plagiatem pamietnika Tokarzewskiego?
kwiecień 13, 2005
Iwo Cyprian Pogonowski
Sądy traktują podejrzanych nierówno
padziernik 24, 2005
Marek Komorowski
Jedyna rzecz jaką Amerykanie budują w Iraku - gargantuiczna ambasada - fragment książki Doroty Szczepańskiej "Duch Apokalipsy
wrzesień 23, 2006
Dorota Szczepańska
Świadczenia proporcjonalne do składek
padziernik 8, 2005
Mirosław Naleziński, Gdynia
Ogłoszono nazwiska laureatów Medalu św. Brata Alberta za rok 2003
styczeń 7, 2004
Wybiórcza
Majaczenia Korwina
czerwiec 15, 2007
Czarnecki o Unii
styczeń 11, 2003
zaprasza.net
Komunikat
styczeń 4, 2006
Zbigniew Rutkowski
Amerykanie strzelili sobie w stopę
grudzień 20, 2007
Mirosław Naleziński, Gdynia
Zachłyśnięcie szmirą, czyli sukces po Polsku
listopad 18, 2007
Marek Olżyński
Przestępcy w togach prokuratorskich
marzec 15, 2005
Anglicy nie pozwolą Irakowi uniknąć wojny
grudzień 16, 2002
PAP
więcej ->
 
   


Kontakt

Fundacja Promocji Kultury
Copyright © 2002 - 2012 Polskie Niezależne Media