|
„Prawa człowieka” nie dla wię?niów haskiego trybunału
|
|
11 marca br. zakończyła się pewna epoka tak w dziejach Bałkanów, jak i „prawo-człowieczego” aparatu wymiaru sprawiedliwości. Oto bowiem w więziennej celi haskiego Trybunału ONZ ds. Osądzenia Zbrodni w b. Jugosławii zmarł-w tajemniczych okolicznościach-były prezydent Serbii i tzw. nowej Jugosławii Slobodan Miloszevic.
Poniżany przez trybunał, którego jurysdykcji nigdy nie uznawał i przed którego oblicze został doprowadzony siłą z pogwałceniem suwerenności państwa serbskiego, pozostanie niewątpliwie tragicznym bohaterem znacznej części swojego narodu oraz symbolem walki z bezdusznym systemem narzuconym z zewnątrz przez mocodawców z Brukseli i z Waszyngtonu.
Jedyną jego ideą było właściwie tylko przeciwstawienie się możliwości powstania tzw. Wielkiej Serbii poprzez odebranie Serbom na zawsze szansy na trwały powrót do Kosowa-prowincji będącej „matecznikiem” tego narodu, a więc pełniącej taką samą rolę, jak Wielkopolska w odniesieniu do Polaków (jeżeli wspomnimy sobie państwo Polan i dynastię piastowską).
Na nic zdały się tutaj uwarunkowania historyczne: urzędnicy NATO i Unii Europejskiej wiedzieli jedynie, że muszą bronić zagrożonych „praw człowieczych” społeczności muzułmańskiej w Kosowie i w Bośni-Hercegowinie, ale starali się też nie wiedzieć, skąd tam wzięli się owi wyznawcy Allaha.
Nie zadali więc sobie choć trochę trudu, aby stwierdzić, że tamtejsi muzułmanie byli po prostu potomkami Serbów i Chorwatów, którzy po podboju tureckim tychże ziem dopuszczali się zbrodni apostazji (a była to jednak zbrodnia z punktu widzenia obowiązującego wówczas prawa!) i porzucali chrześcijańską wiarę swoich ojców, dobrowolnie przechodząc na islam w nadziei na stołki i szczególne względy u tureckich zdobywców.
Praktyki te wszędzie spotykały się z obrzydzeniem i z potępieniem ze strony tak prawosławnych, jak i katolików-zwłaszcza, że apostazji dokonywano w większości przypadków z własnej woli, a nie pod przymusem.
Trudno do dziś zapomnieć szyderczego uśmiechu byłego sekretarza generalnego NATO Javiera Solany, który po odejściu z tego urzędu otrzymał ciepłą posadę koordynatora polityki zagranicznej Unii Europejskiej i z lubością przyglądał się bombardowaniom Belgradu w 1999 r. Lotnictwo amerykańskie dopuściło się zaś wtedy całego szeregu kompromitujących „pomyłek”, jak choćby obrócenia w gruzy Prisztiny (co interpretowano pó?niej jako dowód „ludobójstwa Miloszevicia”) oraz rozstrzelania konwoju kilkudziesięciu uchod?ców albańskich przez bombowiec wykonujący akcję.
Również wiele zdjęć, wykonanych z powietrza przez amerykańskich lotników, a mających przedstawiać masowe groby muzułmanów zabitych przez Serbów, okazało się pó?niej jedną, wielką mistyfikacją. Straty wśród cywilnej ludności serbskiej byłyby zaś jeszcze większe, gdyby nie przytomność umysłu Miloszevicia, który w czasie bombardowań kazał ludziom gromadzić się na ulicach miast, a w punktach strategicznych nakazywał stawiać atrapy obiektów wojskowych i cywilnych-z zaciekłością zresztą atakowane przez Amerykanów.
Dzisiaj, gdy Kosowo i Bośnia-Hercegowina stają się bazą wypadową dla islamskich terrorystów organizujących zamachy bombowe w Europie i gdy nie ma już jakiegoś szczególnego uzasadnienia dla faworyzowania muzułmanów po burdach ulicznych we Francji, trybunał „prawo-człowieczy” stara się pozbyć niewygodnych oskarżonych serbskich-ujętych wcześniej w wyniku bezprzykładnych „polowań” organizowanych nawet na terenie suwerennej Serbii.
Przecież jeszcze 6 marca br. w celi trybunału znaleziono ciało byłego przywódcy Serbów chorwackich Milana Babicia, zaś słynna prokuratorka tego sądu Carla del Ponte rozgłasza obecnie tezę, jakoby i Babic, i Miloszevic mieli popełnić samobójstwo. Równocześnie jednak przyznaje, że trybunał nie wydał zgody na leczenie Miloszevicia w Moskwie, bo się obawiano jego ucieczki.
Jakby więc nie było, to na sędziach tego żałosnego zgromadzenia w Hadze spoczywa pełna odpowiedzialność za zaistniałą sytuację, a ich „sprawiedliwość” oznacza albo uniemożliwienie leczenia byłemu prezydentowi (co jest równoznaczne ze zgodą na jego śmierć), albo stworzenie warunków w samym więzieniu do tego, aby już dłużej nie męczyć się ze swoim „podopiecznym”.
Jakie to humanitarne, a zarazem prawdziwe! |
|
16 marzec 2006
|
|
Mariusz Affek
|
|
|
|
Esbek Marek Komorowski, czyli próba inwigilacji od środka
styczeń 22, 2006
Marek Olżyński
|
Polska wypowiada wojnę Irakowi !!!
luty 26, 2003
|
Lynch otwiera studio w Polsce
listopad 21, 2002
http://wp.pl
|
11 Listopada – spotkanie patriotyczne przed Pomnikiem Ofiar Stalinizmu we Wrocławiu
listopad 10, 2004
|
Czy wydatki na wojnę w Iraku odraczają kryzys gospodarczy w USA?
wrzesień 11, 2007
Iwo Cyprian Pogonowski
|
Druga TARGOWICA
grudzień 27, 2002
Elzbieta
|
Deska w pejzażu
luty 4, 2007
Zygmunt Miedziński
|
"Czy Papież przeprosi ofiary Solidarności" (5)
listopad 14, 2003
Anna Kozioł
|
Erna Rosenstein 1913-2004
listopad 14, 2004
Artur Łoboda
|
NIE "tarczy antyrakietowej" - demo niedziela
styczeń 27, 2007
Inicjatywa "Stop Wojnie"
|
Apel do kandydatów na urząd Prezydenta RP
maj 10, 2005
Leszek Skonka
|
Recenzja dokonana przez czas
Kazimierz Z. Poznański: SUKCES REFORMATORÓW - PORAŻKA REFORM
grudzień 18, 2002
Kazimierz Poznański
|
Jednostronny punkt widzenia
sierpień 15, 2003
prof.Iwo Cyprian Pogonowski
|
Sprawa bezprawia prawa, czyli samo zło
luty 28, 2006
Marek Olżyński
|
Tym razem Stan Tymiński wygra...
maj 27, 2005
kopista
|
Oceń wygląd zmarłego!
październik 21, 2008
Mirosław Naleziński, Gdynia
|
Kolejny dzień
marzec 20, 2007
|
Samobójstwa weteranów z Iraku i Afganistanu
listopad 14, 2007
AFP
|
Początek Nowego Księstwa Warszawskiego
sierpień 17, 2004
|
TEZY do dyskusji w ramach Programu "Polska 2005" ? komentarz 1
lipiec 18, 2005
J.Ś.
|
więcej -> |
|
