|
„Prawa człowieka” nie dla wię?niów haskiego trybunału
|
|
11 marca br. zakończyła się pewna epoka tak w dziejach Bałkanów, jak i „prawo-człowieczego” aparatu wymiaru sprawiedliwości. Oto bowiem w więziennej celi haskiego Trybunału ONZ ds. Osądzenia Zbrodni w b. Jugosławii zmarł-w tajemniczych okolicznościach-były prezydent Serbii i tzw. nowej Jugosławii Slobodan Miloszevic.
Poniżany przez trybunał, którego jurysdykcji nigdy nie uznawał i przed którego oblicze został doprowadzony siłą z pogwałceniem suwerenności państwa serbskiego, pozostanie niewątpliwie tragicznym bohaterem znacznej części swojego narodu oraz symbolem walki z bezdusznym systemem narzuconym z zewnątrz przez mocodawców z Brukseli i z Waszyngtonu.
Jedyną jego ideą było właściwie tylko przeciwstawienie się możliwości powstania tzw. Wielkiej Serbii poprzez odebranie Serbom na zawsze szansy na trwały powrót do Kosowa-prowincji będącej „matecznikiem” tego narodu, a więc pełniącej taką samą rolę, jak Wielkopolska w odniesieniu do Polaków (jeżeli wspomnimy sobie państwo Polan i dynastię piastowską).
Na nic zdały się tutaj uwarunkowania historyczne: urzędnicy NATO i Unii Europejskiej wiedzieli jedynie, że muszą bronić zagrożonych „praw człowieczych” społeczności muzułmańskiej w Kosowie i w Bośni-Hercegowinie, ale starali się też nie wiedzieć, skąd tam wzięli się owi wyznawcy Allaha.
Nie zadali więc sobie choć trochę trudu, aby stwierdzić, że tamtejsi muzułmanie byli po prostu potomkami Serbów i Chorwatów, którzy po podboju tureckim tychże ziem dopuszczali się zbrodni apostazji (a była to jednak zbrodnia z punktu widzenia obowiązującego wówczas prawa!) i porzucali chrześcijańską wiarę swoich ojców, dobrowolnie przechodząc na islam w nadziei na stołki i szczególne względy u tureckich zdobywców.
Praktyki te wszędzie spotykały się z obrzydzeniem i z potępieniem ze strony tak prawosławnych, jak i katolików-zwłaszcza, że apostazji dokonywano w większości przypadków z własnej woli, a nie pod przymusem.
Trudno do dziś zapomnieć szyderczego uśmiechu byłego sekretarza generalnego NATO Javiera Solany, który po odejściu z tego urzędu otrzymał ciepłą posadę koordynatora polityki zagranicznej Unii Europejskiej i z lubością przyglądał się bombardowaniom Belgradu w 1999 r. Lotnictwo amerykańskie dopuściło się zaś wtedy całego szeregu kompromitujących „pomyłek”, jak choćby obrócenia w gruzy Prisztiny (co interpretowano pó?niej jako dowód „ludobójstwa Miloszevicia”) oraz rozstrzelania konwoju kilkudziesięciu uchod?ców albańskich przez bombowiec wykonujący akcję.
Również wiele zdjęć, wykonanych z powietrza przez amerykańskich lotników, a mających przedstawiać masowe groby muzułmanów zabitych przez Serbów, okazało się pó?niej jedną, wielką mistyfikacją. Straty wśród cywilnej ludności serbskiej byłyby zaś jeszcze większe, gdyby nie przytomność umysłu Miloszevicia, który w czasie bombardowań kazał ludziom gromadzić się na ulicach miast, a w punktach strategicznych nakazywał stawiać atrapy obiektów wojskowych i cywilnych-z zaciekłością zresztą atakowane przez Amerykanów.
Dzisiaj, gdy Kosowo i Bośnia-Hercegowina stają się bazą wypadową dla islamskich terrorystów organizujących zamachy bombowe w Europie i gdy nie ma już jakiegoś szczególnego uzasadnienia dla faworyzowania muzułmanów po burdach ulicznych we Francji, trybunał „prawo-człowieczy” stara się pozbyć niewygodnych oskarżonych serbskich-ujętych wcześniej w wyniku bezprzykładnych „polowań” organizowanych nawet na terenie suwerennej Serbii.
Przecież jeszcze 6 marca br. w celi trybunału znaleziono ciało byłego przywódcy Serbów chorwackich Milana Babicia, zaś słynna prokuratorka tego sądu Carla del Ponte rozgłasza obecnie tezę, jakoby i Babic, i Miloszevic mieli popełnić samobójstwo. Równocześnie jednak przyznaje, że trybunał nie wydał zgody na leczenie Miloszevicia w Moskwie, bo się obawiano jego ucieczki.
Jakby więc nie było, to na sędziach tego żałosnego zgromadzenia w Hadze spoczywa pełna odpowiedzialność za zaistniałą sytuację, a ich „sprawiedliwość” oznacza albo uniemożliwienie leczenia byłemu prezydentowi (co jest równoznaczne ze zgodą na jego śmierć), albo stworzenie warunków w samym więzieniu do tego, aby już dłużej nie męczyć się ze swoim „podopiecznym”.
Jakie to humanitarne, a zarazem prawdziwe! |
|
16 marzec 2006
|
|
Mariusz Affek
|
|
|
|
"Gdyby nie Balcerowicz byli byśmy drugą Ukrainą, albo Białorusią"
marzec 31, 2004
|
Niebezpieczne zadłużenie
luty 10, 2003
Artur Kowalski http://www.naszdziennik.pl/
|
Nowy kierunek strategiczny?
sierpień 26, 2008
Ignacy Nowopolski
|
Ostatni rozdział przejęcia kontroli nad polskim systemem bankowym.
wrzesień 7, 2002
zaprasza.net
|
Zniesmaczenie
maj 22, 2007
Marek Olżyński
|
Final Letter from President Saddam Hussein to the People of Iraq
styczeń 23, 2007
marduk
|
Rewanż Chin?
wrzesień 2, 2007
Iwo Cyprian Pogonowski
|
Abp Życiński: Wypowied? M. Kaczyńskiej wyrazem współczucia
marzec 16, 2008
PAP
|
Dyplom dla idioty (3) - Przegląd licencji zawodowych wydawanych w Polsce
grudzień 24, 2008
tłumacz
|
Zgodnie z prawem Żydom amerykańskim nie należy się od Polski nic
luty 28, 2007
nop
|
Pół wieku od obalenia demokracji w Iranie przez USA
marzec 27, 2006
Iwo Cyprian Pogonowski
|
Siemens Łód?
wrzesień 14, 2004
|
Broń końca czasów
styczeń 17, 2004
Adrian Dudkiewicz
|
Demokratyczna Republika Wołomińska uznana!
luty 27, 2008
przysłał przyjaciel
|
Reformy bez głowy
grudzień 21, 2003
przesłała Elżbieta
|
Już ponad 30 tys. Niemców żąda zwrotu mienia pozostawionego w Polsce
październik 27, 2003
Wprost
|
Jacak Kuroń - Icek Kordblum
wrzesień 25, 2006
Bogusław Maśliński/Janusz Górzyński - Inicjatywa
|
Jeden milion sto trzydzieści tysięcy siedemset zabitych irakijczyków (1130689)
grudzień 12, 2007
Felek Stankiewicz
|
Kolaboracja
sierpień 5, 2003
prof. Iwo Cyprian Pogonowski
|
Przegrana Leppera
wrzesień 22, 2006
Władysław Chmiel
|
więcej -> |
|
