Struktury krystaliczne, nanodruty, cząstki kredowe i struktury włókniste, które są obecnie rutynowo znajdowane u dorosłych, którzy „nagle zmarli”, zwykle w ciągu kilku miesięcy po szczepieniu na kowid.

Ivan Komarenko wywiad dla Głos Obywatelski

W obronie Naszej wolności

Świat dał się ogłupić lewackiej religii klimatycznej. Wpływ CO2 na klimat jest znikomy

Wpływ CO2 na wzrost temperatury? Nie zostało przeprowadzone żadne potwierdzające badanie

Toksykologia kontra wirusologia: Instytut Rockefellera i kryminalne oszustwo w sprawie Polio

Wybuch choroby w roku 1907, w Nowym Jorku dał dyrektorowi Instytutu Rockefellera, doktorowi Simonowi Flexnerowi, złotą okazję do wysunięcia roszczeń do odkrycia niewidzialnego “wirusa” wywołującego coś, co arbitralnie nazwano poliomyelitis.

Egzekucja nad dr.Ratkowską wstrzymana

Patologia w środowisku medycznym

GLOBALIZM - Prawdziwa historia

Jak amerykański historyk Prof. Carroll Quigley odkrył tajny Rząd bankierów

Skazany za pestki moreli, B17

Faszyzm w barwach demokracji

Nie dajmy się lobbystom energetyki jądrowej! Wywiad z prof. Mirosławem

Energetyka jądrowa jest przeżytkiem - nadzieje na tanią energię dawała w latach 60. ubiegłego stulecia, czyli przed pół wiekiem. Okazało się natomiast, że jest kosztowna, niebezpieczna, i nie wiadomo, jak poradzić sobie np. z jej odpadami. Istnieje jednak silne lobby łapówkarskie, które wciska energię jądrową do krajów słabych politycznie i gospodarczo. Nie możemy się mu poddać.

Próba upodmiotowienia obywateli za pośrednictwem internetu

Celem serwisu jest umożliwienie obywatelom wyrażenia swojej woli w najważniejszych dla nich sprawach.

Meredith Miller - Trauma w relacjach ludzi z rządem. Psychologiczne aspekty operacji „Covid-19”

Jak robi się z ludzi idiotów czy zmanipulowane marionetki i jak ludzie robią to sobie sami !

więcej ->

Statuetka dla Polańskiego Złoty Liebling

artykuł z http://www.prawy.pl/?dz=felietony&id=18388&subdz=

„Moja towarzyszka zaciągnęła mnie do loży, gdzie z trzech lub czterech obitych czerwonym aksamitem taboretów zrobiła prowizoryczną kanapę. Potem posadziła mnie, rozpięła rozporek i z wielką wprawą zabrała się do rzeczy. W samym środku nieoczekiwanych karesów za moimi plecami rozsunęła się kotara. Sparaliżowany wstydem zdołałem jednak zapiąć rozporek i skulić się w pozycji embrionalnej. - Nie przejmuj się Liebling – usłyszałem – to tylko kelner. Po odkorkowaniu szampana osobnik dyskretnie się wycofał”.

Trzeba od razu powiedzieć, że są to wspomnienia „najwybitniejszego polskiego reżysera” Romana Polańskiego zawarte w biografii, którą sam spisał. Trochę może mylić to, że Polański występuje pod nazwiskiem Liebling. Ale w końcu takiego nazwiska używali jego rodzice. Znacznie trudniej wyjaśnić, co jego towarzyszka robiła po rozpięciu rozporka.

Roman Polański odebrał właśnie honory i nagrody za całokształt swojej twórczości. Na jego cześć wygłoszonych zostanie setki pochwalnych mów, a w stercie czołobitnych artykułów przeczytać będzie można o jego zasługach dla kultury światowej, sięgającej niemal w kosmiczną przestrzeń.

Od lat Roman Polański smarowany jest wazeliną, aż się niedobrze robi. Wychwalany, podziwiany, wynoszony i hołubiony. Trudno jednak stwierdzić, co jest gorsze: jego filmy czy też obsceniczne wspomnienia biograficzne.

Dziecko Rosemary

Polański (zostańmy przy tym pseudonimie artystycznym) jest rzeczywiście reżyserem nietuzinkowym. Mało komu udało się w filmie pokazać przyjście na świat szatana. „Dziecko Rosemary” - amerykański film Polańskiego - było chyba jego największym sukcesem, tak przynajmniej jest opisywane. Polański odrzuca zarzuty mówiące, że to film satanistyczny, jest przecież człowiekiem absolutnie racjonalnym i w jego umyśle nie ma miejsca na jakąś metafizykę. Konsultantem przy „Dziecku Rosemary” był niejaki Anton Szandor La Vey, znany z autorstwa „Biblii Szatana” i założyciel jego demonicznego kościoła. Akcja filmu, raczej znana, opiera się na tym, że kobieta (gra ją Mia Farrow) zachodzi w ciążę z jakimś diabłem. W poczęciu pomaga jej mąż, który w zamian za wystawienie własnej żony otrzymuje obietnicę zrobienia oszałamiającej kariery. Historyjka jest dosyć fantastyczna, jednocześnie jednak perwersyjna. W efekcie diabelski pomiot zjawia się na tym świecie, w tym wypadku w świecie filmu. „Znaczna część widzów była przekonana, że widziała dziecko, jego kopytka i inne diabelskie atrybuty. W rzeczywistości zobaczyli jedynie – przez ułamek sekundy – podprogowy obraz niby-kocich oczu, wbitych w Rosemary podczas nocnego koszmaru na początku filmu” – wyjaśnia usłużnie reżyser.

Kampania reklamowa filmu w Stanach Zjednoczonych oparta była na haśle „Módlcie się za dziecko Rosemary”. Do tego stopnia było to sugestywne hasło, że wiele osób sądziło, że jest to tytuł filmu. Film miał nawet pewne zacięcie religijne. Polański z całym rozmysłem pokazał w jednej ze scen okładkę „Time Magazine” z tytułem „Bóg nie żyje”.

Tylko Polański na fali

Dzięki „Dziecku Rosemary” Roman Polański zrobił karierę iście światową. Innym nie poszło tak dobrze. Mia Farrow rozwiodła się z mężem, wkrótce umarł w sile wieku kompozytor muzyki do filmu. Krzysztof Komeda po pijaństwie z Markiem Hłaską upadł i uderzył się mocno w głowę, równie pijany Hłasko zarzucił nieprzytomnego Komedę na swoje plecy, po czym jeszcze raz kompozytor uderzył głową o chodnik. Zmarł po kilku tygodniach.

Roman Polański w trakcie rozmowy z szefem „Playboy’a” Victorem Lownesem otrzymał telefon o makabrycznej zbrodni, jaka dokonała się w jego domu. Jej ofiarą była między innymi żona Polańskiego, aktorka Sharon Tate.

Początki tej znajomości Polański uwiecznił w swojej nieocenionej biografii. „Opowiedziałem jej (Sharon Tate) swój nieszczęsny 'odlot' po zażyciu LSD. Zareplikowała, że ona sama wielokrotnie brała 'kwas' i niekoniecznie musi to wywoływać tak straszne efekty. Nie bez pewnych obaw zdecydowaliśmy się na odlot”. Polański nie mógł się oprzeć i opisał to spotkanie ze szczegółami. „Wszystko wskazywało, że pójdziemy razem do łóżka. Zrobiliśmy to dopiero o brzasku. LSD rzeczywiście nie wywołało żadnych straszliwych przeżyć, przeciwnie – nadało naszym miłosnym kontaktom jakiś nierealny posmak”.

Seks i dzieci

Po koszmarnym mordzie Polański w specyficzny sposób wracał do formy. „Dość prędko podjąłem współżycie seksualne” – wyznaje. Sądzić należy, że jego fani powinni być zachwyceni tym, że podaje ten fakt do publicznej wiadomości.

Po mordzie media rozpisywały się o orgiach seksualnych, okultystycznych seansach i olbrzymiej ilości narkotyków konsumowanych w domu Polańskiego. Reżyser zdecydowanie temu zaprzecza. Nie ukrywa natomiast, co jest wyjątkowo żenujące, swoich kolejnych zdobyczy seksualnych. Rzeczywiście aktywny jest niczym pracowity porno-aktor. Niestety wraz z wiekiem Polańskiemu zaczynają podobać się coraz młodsze dziewczyny. W 1977 roku musi uciekać z Ameryki (do tej pory do niej nie wraca, bo musiałby stanąć przed sądem), gdyż oskarżony jest o uwiedzenie 13-letniej dziewczynki. W swojej biografii opisuje bez ogródek całą historię z anatomicznymi szczegółami, przekonując, że wszystko było w porządku. Jednak wręcz pedofilskie skłonności ujawniają się u Polańskiego nie jeden raz. „Dopiero wtedy dowiedziałem się, że Nastassja ma piętnaście lat. Kochaliśmy się w czasie mojego trzymiesięcznego pobytu w Monachium nie jeden raz”. Chodzi o aktorkę Nastassję Kinski.

Złoty…

Wielokrotnie Roman Polański triumfował i w podbojach erotycznych, i na festiwalach filmowych. Zrobił wiele filmów, zazwyczaj były to obrazy mroczne, pełne grozy, przepełnione przemocą, gdzie często obecna jest choroba psychiczna. Zazwyczaj zrobione są bardzo realistycznie i sugestywnie. Choć zdarzały się mu obrazy potwornie nudne, jak „Lokator”, „Matnia” czy „Wstręt”. Po latach Polański wrócił do satanizmu. Jego film „Dziewiąte wrota” traktował o wiedzy tajemnej otwierającej dostęp do piekieł i o kabale. Na marginesie zauważyć trzeba, że kabała stała ostatnio bardzo się modna w Hollywood i w okolicach. A Polański jest bez wątpienia bardzo modnym reżyserem. Dlatego też nie należy się dziwić, że został ponownie nagrodzony. Ma już wszystkie możliwe statuetki. Przed laty Polański zastanawiał się, co wręczyć szefowi "Playboy’a". Gdy rozważał ten skomplikowany problem, nagle pojawiło się genialne rozwiązanie. „Brak mu chyba tylko złotego kutasa. Postanowiliśmy mu go ofiarować”, wspomina ucieszony „wybitny polski reżyser”. Tak też Roman Polański za całą swoją twórczość zasługuje na podobną statuetkę.

4 grudzień 2006

Sebastian Pasławski

Dodaj komentarz

Geremek: Stocznia powinna być wyjątkiem
wrzesień 4, 2007
INTERIA.PL

Sprzedaj, zniszcz, zrujnuj
kwiecień 30, 2003

Miodkowy "full time"
czerwiec 16, 2008
Mirosław Naleziński, Gdynia

POLSKA według PiS, czy według PO
marzec 10, 2007
Dariusz Kosiur

Jak uratować Polskę i świat - przed kryzysem?
luty 18, 2009
Artur Łoboda

Ksiazka, ktora warto przeczytac
czerwiec 13, 2007
Wieslaw Kwasniewski

Apokalipsa już trwa...
czerwiec 19, 2007
aktualności pnlp

Rosja znow defiluje. Teraz 4 Listopada- rocznice wypedzenia Polakow z Kremla.
listopad 7, 2006
anonim

Coście zrobili z Polską?
maj 10, 2004
ks. prof. Jerzy Bajda

Hipokryzja w krzewieniu demokracji, jako zasłony dymnej w walce o paliwo
styczeń 25, 2007
Iwo Cyprian Pogonowski

Alkaida w Iraku i w Afganistanie
czerwiec 1, 2006
Iwo Cyprian Pogonowski

Premiera "Castingu" - Marianny Dembinskiej
marzec 21, 2006
md

Katolicy do synagogi marsz, by modlić się z żydami do Mamona
sierpień 22, 2005
Marek Głogoczowski

Resort finansów odsłania prawdziwe oblicze
wrzesień 17, 2002
Wiktor Krzyżanowski Puls Biznesu

Przegrana Leppera
wrzesień 22, 2006
Władysław Chmiel

Policzek dla Unii Europejskiej
luty 3, 2003
PAP

Krajobraz polityczno-medialny
listopad 7, 2003
Adrian Dudkiewicz

Hausner chce "zgody" z NBP i RPP
styczeń 24, 2003
Artur Łoboda / PAP

Samorozwiązanie Parlamentu?
maj 5, 2005
opolskoma

Upadek Polski przez Michnikowczyzne
luty 18, 2008
ziemkiewicz

więcej ->

Kontakt

Statuetka dla Polańskiego Złoty Liebling

Fundacja Promocji Kultury Copyright © 2002 - 2026 Polskie Niezależne Media

Fundacja Promocji Kultury
Copyright © 2002 - 2026 Polskie Niezależne Media