|
Hassan Nasrallah nowy przywódca jak Naser?
|
|
 Teraz Hezbollah jest najbardziej skuteczną organizacją niosącą pomoc
ofiarom zbrodniczych bombardowań Libanu dokonanych przez Izrael. Wstępne
oceny szkód zadanych ludności Libanu wynoszą 3,6 miliarda dolarów.
Największa pomoc dostarcza prawdopodonie Iran, tak że członkowie
Hezbollahu są w stanie dawać rodzinom, których domy zostały zniszczone w
Libanie przez Izrael po 12,000 dolarów, w stu dolarowych banknotach.
Żydzi natomiast twierdzą, że Izrael poniósł straty wysokości około 1,5
miliarda dolarów.
Atak na Liban musiał być od dawna planowany. Podczas kiedy Izrael szukał
pretekstu do dokonania tego ataku, wówczas naczelny dowódca izraelski
sprzedał swoje papiery wartościowe na giełdzie. Zdarzyło to na dwa dni
przed przygraniczną prowokacją, w której dwu żołnierzy izraelskich
zostało schwytanych przez Hesbollah.
Liban stracił około 1000 zabitych, tysiące rannych i milion Libańczyków
jest bez dachu nad głową, podcza gdy infrastruktura tego kraju jest w
gruzach i odbudowa pewnie potrwa dwadzieścia lat. Plaże Libanu są ciężko
zanieczyszcone ropą naftową i smołą ze zbiorników zbombardowanych blisko
wybrzeża. Jeżeli z powodu tych zniszczeń Liban stanie sie „nie udanym
państwem,” będzie to wielkim nieszczęściem nie tylko dla Libańczyków,
ale również dla Izraela i całego Bliskiego Wschodu.
Dziś fiasko polityczne i zbrodnie międzynarodowe, dokonane przez Izrael
powodują, że krytycy Hezbollahu i jej powiązań z Syrią, tacy jak Walid
Jumblatt, piszą że „Hassan Nasrallah jest nowym przywódcą jak Naser
(który kiedyś znacjonalizował Kanał Suezki). Ciekawe czy dojdzie do
tego, żeby Hassan Nasrallah był nowym premierem Libanu.
Nie brak krytyki w prasie izraelskiej, która nie jest „wyczyszczana” z
dyskusji krytycznej wobec rządu izraelskiego, jak to się dzieje w USA,
gdzie główne media są „sanitized” czyli wyczyszczone z anty-izraelakich
wypowiedzi i powtarzają w nieskończoność mantrę, że „Izrael ma prawo
bronić się.”
Cały Izrael z Olmertem na czele jest dziś przegrany. Ari Shavit w piśmie
Ha’aretz napisał: „Chutzbah ma swoje granice. Nie można prowadzić
państwa do wojny za pomocą obietnicy zwycięstwa, i dorobić się
upokarzającej klęski, i mimo tego pozostać przy władzy. Nie można
pochować 120 Izraelczyków na cmentarzach, trzymać million Izraelczyków w
schronach przez miesiąc, zniszczyć odstraszającą potęgę wojska Izraela,
spowodować bliskie zagrożenie następną wojną, i tylko powiedzieć, że
zrobiłem błąd.”
Z lewicy i z prawicy idą ataki przeciwko polityce partii Kadima, parti
Szaron’a i Olmert’a, która prowadziła politykę dyktowania granic Izraela
na ziemiach Palestyńczyków. Teraz Izrael ma do czynieniea z samorządem
palestyńskim Hamas’u, który zdobył władzę w uczciwych wyborach i teraz
będzie dalej reagował na prześladowanie takie jak narzucony przez Izrael
głód, za pomocą blokady i zniszczenia Gazy, oraz na zabicie 150
Palestyńczyków przez wojsko Izraela.
Neokonserwtywny rząd Bush’a i kongres w Waszyngtonie, zdominowany przez
lobby Izraela, nie będzie uczciwym rozjemcą. Nowy rząd Izraela, nie
będzie nawet brał w rachubę wycofania się do granic z 1967 roku, jak
tego żądają postanowienia ONZtu. Żydzi nie wycofają się z nielegalnych
osiedli i władze palestyńskie nie potrafią rozbroić Hamas’u. Polityczna
siła USA na Bliskim Wschodzie traci w tej sytuacji.
Były kandydat na prezydenta USA Pat Buchanan twierdzi, że Waszyngton
wiedział z góry, że Izrael szykował się do napaści na Liban, w celu
zniszczenia Hezbollah i powinien był wiedzieć o tym, że od dawna Izrael
chce zagrabić wody rzeki Litani, około 280 milionów mertów kubicznych
wody rocznie.
Tak więc rząd Bush’a zaaprobował plany podboju Libanu i nawet dostarczał
broni w tym celu. Faktycznie, kiedy Żydzi zaatakowali Liban, Bush ich
zachęcał i odwlekał zawieszenie broni i tym samym podminowywał „cerdorwą
rewolucję,” którą USA popierały w Libanie.
Od Marokka do Zatoki Perskiej, nie ma kraju, który by chciał wizyty
Bush’a po przegranej Izraela w Libanie i fiasku armii USA w Iraku. Dziś
na Bliskim Wschodzie najpopularniejszy jest szeik Hassan Nasrallah, a
Syria i Iran uniknęły strat i teraz mają okazję okazać się wielkoduszni
w pomocy dla zrujnowanego przez Izrael Libanu.
Niestety ten stan rzeczy może łatwo spowodować nagonkę neokonserwtystów
do odwetu w formie ataku na Iran, jako wyjście z fiaska militarnego w
Iraku i klęski Izraela w Libanie. Już się pojawiają artykuły w skrajnie
syjonistycznym „Weekly Standard.” że albo Bush dokona ataku na Iran,
jako „?ródło zła na Bliskim Wschodzie,” albo będzie uznany za zupełnie
nieudanego prezydenta.
Na ten prospekt Pat Buchanan mówi „Boże ratuj naszą republikę.”
Tymczasem Hezbollah i Hassan Nasrallah robią karierę polityczną wśród
Arabów. |
|
21 sierpień 2006
|
|
Iwo Cyprian Pogonowski
|
|
|
|
Bron geofizyczna
luty 9, 2005
Polan
|
Po 5 lat za dwie kradzieże
kwiecień 13, 2008
Mirosław Naleziński, Gdynia
|
Zmiany w Kodeksie Pracy po 01.01.2003
marzec 3, 2003
|
Polska oskarżana o szowinizm
styczeń 19, 2006
PAP
|
Germar Rudolf-listy z wiezienia
listopad 20, 2007
marduk
|
Krwawa Pascha
październik 6, 2007
Izrael Szamir
|
Stalin, Lenin & kompani
luty 17, 2005
Wisława Szymborska
|
Arial Sharon zarządził zabójstwo Yassera Arafata - stwierdza przyjaciel Sharona
styczeń 4, 2007
bibula- pismo niezależne
|
Przeciętny wyborca PO
wrzesień 16, 2008
AS
|
To my napluliśmy na groby naszych bohaterów
maj 1, 2005
Mirosław Naleziński, Gdynia
|
Aniołowie Zagłady
kwiecień 6, 2006
przesłała Elzbieta
|
I po szkodzie Polak głupi
październik 13, 2005
|
Euro-Aziatycka Wspólnota w Budowie
sierpień 27, 2006
Iwo Cyprian Pogonowski
|
Szaron nawołuje USA do ataku na Irak
sierpień 16, 2002
IAR
|
Hipokryzja i zakłamanie, czyli dopaść Farfała
czerwiec 27, 2006
Mirosław Kokoszkiewicz
|
Sojusz Talmudu z Radykalnymi Protestantami
marzec 9, 2008
Iwo Cyprian Pogonowski
|
*Nowy Dzień* daje 5 milionów!
luty 26, 2006
Mirosław Naleziński, Gdynia
|
Bez polemiki: Świat nie jest taki zły
kwiecień 29, 2007
Marek Olżyński
|
Projekt ustawy o upowszechnianiu tolerancji i zwalczaniu homofobii
sierpień 28, 2006
http://www.konserwatyzm.pl/artykuly.php?id=1340
|
Jan Paweł II
kwiecień 2, 2005
|
więcej -> |
|
