ZAPRASZA.net POLSKA ZAPRASZA KRAKÓW ZAPRASZA TV ZAPRASZA ART ZAPRASZA
Dodaj artykuł  

KIM JESTEŚMY ARTYKUŁY COVID-19 CIEKAWE LINKI 2002-2009 NASZ PATRONAT DZIŚ W KRAKOWIE DZIŚ W POLSCE

Ciekawe strony

Młodzież izraelska w Polsce 
Doskonały dokument o wycieczce młodzieży izraelskiej do Polski. 
Charlie Sheen & Alex Jones on 9/11 
Znany aktor Hollywood aktor zebrał się na odwagę powiedzenia tego co myśli o 11 września 2001 roku 
Ivan Komarenko wywiad dla Głos Obywatelski 
W obronie Naszej wolności 
Rothschildów apetyt na Chiny 
 
Dr. Zelenko przed sądem rabinicznym o zbrodni szczepień przeciw Covid 
Dr. Zelenko opracował słynny „Protokół Zelenki” dotyczący wczesnego leczenia ambulatoryjnego COVID, za pomocą którego z powodzeniem wyleczył 6000 pacjentów i który obejmuje m. in. hydroksychlorochinę i cynk. Bez owijania w bawełnę wyjaśnia, dlaczego szczepienie przeciwko COVID jest prawdopodobnie najniebezpieczniejszą naukową herezją w historii ludzkości i ostrzega przed potencjalnym ludobójstwem na planecie 
Meredith Miller - Trauma w relacjach ludzi z rządem. Psychologiczne aspekty operacji „Covid-19”  
Jak robi się z ludzi idiotów czy zmanipulowane marionetki i jak ludzie robią to sobie sami !
 
The Corbett Report 
Kanał YT niezależnego dziennikarza James'a Corbett'a  
Niezależna witryna Alexa Jones'a 
Alex Jones należy do nielicznych ludzi na świecie którzy mają odwagę mówić prawdę o antyspołecznej konspiracji 
Dr Carrie Madej bada fiolki „szczypawek” i ujawnia przerażające wyniki 
Dr Carrie Madej przedstawia na Stew Peters Show co znalazła w fiolkach szczypawek Moderna i J&J 
Kanciarze z Wall Street 
Film przedstawia kulisy Wall street . Metody działania , które doprowadziły w ciągu kilku ostatnich lat do wywołania kryzysu finansowego. 
Prof. Sucharit Bhakdi: wykład na temat szczepień  
 
Kiedy Zełenski zagrał hymn narodowy przyrodzeniem 
 
Prawdziwym powodem, dla którego rząd chce, abyście co 3 miesiące otrzymywali booster COVID-19 jest to, że u zaszczepionych rozwija się nowa forma AIDS 
 
Iwo Cyprian Pogonowski 
Notka wikipedii dotycząca osoby prof. Iwo Cypriana Pogonowskiego 
PAKT WOJSKOWY POLSKA - IZRAEL.  
Ewa Jasiewicz,Yonatan Shapira na spotkaniu w Krakowie 22 czerwca 2010  
Ubezpieczenie od szczepień na kowida 
Tak Ministerstwo Finansów wycenia szkody w zdrowiu - wynikłe z eksperymentalnego szczepienia przeciwko nieistniejącemu kowidowi. 
Wezwanie do przebudzenia 
Film opisujący mechanizmy ekonomicznej władzy nad światem 
Czy wirus istnieje? Czy SARS-CoV-2 został wyizolowany?  
Wywiad z Christine Massey. Czy wirus istnieje? Odpowiedzi na te prośby potwierdzają, że nie ma zapisów o izolacji / oczyszczeniu SARS-CoV-2 „wykonanej przez kogokolwiek, gdziekolwiek i kiedykolwiek”.  
Podobno to ten psychol Klaus Schwab 
To ten od "wielkiego resetu".  
Jesteśmy okłamywani i zmuszani do działań mogących pogarszać zdrowie 
Dr Zbigniew Martyka, kierownik oddziału zakaźnego w Dąbrowie Górniczej napisał dwa tygodnie temu wpis, w którym ocenił, że "jesteśmy okłamywani i zmuszani do działań mogących pogarszać nasz stan zdrowia" pod pretekstem koronawirusa. Wówczas wprowadzano nowe restrykcje i podział na powiaty "żółte" oraz "czerwone". 
więcej ->

 
 

Co jest nie tak z IMF (Miedzynarodowy Fundusz Walutowy) i WB (Bank Swiatowy)?



W 1994 uplynela 50 rocznica powolania Miedzynarodowego Funduszu Walutowego (IMF) i Banku Swiatowego w czasie konferencji pod angielskim i amerykanskim przewodnictwem w Bretton Woods, New Hampshire.
Ludzie z ponad 70 krajów, w których, w ciagu ostatnich 14 lat, wprowadzono 566 programów IMF i Banku Swiatowego na rzecz stabilizacji i "strukturalnego dostosowania (tzw. SAP-ów), maja niewiele powodów do swietowania tej rocznicy. W rzeczywistosci, od Nigerii, po Jamajke, termin SAP wszedl do mowy potocznej jako synonim gospodarczej nedzy.

Bank Swiatowy i IMF nie sa bynajmniej promotorami globalnego wzrostu gospodarczego i równowagi z wizji Keynes'a, lecz glówna przyczyna stagnacji i niestabilnosci przesladujacych swiatowa gospodarke.
W poczatkowych latach swiatowego kryzysu zadluzenia z poczatku lat 80-tych, kraje trzeciego swiata byly przekonywane, ze "reformy strukturalne" promowane przez te programy sa niezbedne dla trwalego wzrostu i gospodarczej stabilnosci. Stojac przed grozba obciecia zewnetrznych funduszy potrzebnych do obslugi rosnacych odsetek od dlugów zaciagnietych w prywatnych zachodnich bankach, beztrosko udzielajacych pozyczek w latach 70-tych, kraje te nie mialy zadnego wyboru poza przystapieniem do wdrazania bolesnych procedur wymaganych przez Bank Swiatowy i IMF. Zazwyczaj dotyczyly one:
• ciec w wydatkach rzadowych, zwl. na cele spoleczne;
• obnizenia lub zamrozenia plac
• prywatyzacji przedsiebiorstw panstwowych i zniesienia przepisów regulujacych wplyw panstwa na sfere gospodarki;
• zniesienia lub ograniczenia ochrony rodzimych rynków i zmniejszenia ograniczen dla dzialan inwestorów zagranicznych;
• dewaluacji lokalnej waluty w imie zwiekszenia konkurencyjnosci eksportowej.

TEORIA I PRAKTYKA

W celu przeciwdzialania coraz glosniejszym glosom krytyki, Bank Swiatowy opublikowal [ roku 1994] raport utrzymujacy, ze te kraje afrykanskie, które wiernie przestrzegaja zalecen SAP, maja lepsze wskazniki wzrostu gospodarczego niz te, które tego nie robia. Raport okazal sie jednak klasycznym metodologicznym wybiegiem pokazujacym, jak mozna manipulowac marginalnymi róznicami statystycznymi dla celów ideologicznych. Rzeczywistosc dostarczyla brutalnego kontrargumentu [wobec tych argumentów] wkrótce po ukazaniu sie tego raportu. Mali - jeden z modelowych pupili BS i IMF, jest krajem, który wprowadzil w pelni, w ciagu 12 lat wszystkie kluczowe elementy programu SAP, lacznie z masowymi obnizkami plac, dewaluacja waluty i likwidacja przedsiebiorstw panstwowych. Jednak, gdy sila nabywcza pieniadza zmniejszyla sie tam o ponad 117 % od czasu rozpoczecia przygotowan do wymogów IMF i BS, ludzie w koncu zbuntowali sie "przeciwko SAP" w lutym 1994 roku: wybuchly wówczas powazne zamieszki, barykadowano ulice, pladrowano domy.
W celu przeciwdzialania coraz glosniejszym glosom krytyki, Bank Swiatowy opublikowal [ roku 1994] raport utrzymujacy, ze te kraje afrykanskie, które wiernie przestrzegaja zalecen SAP, maja lepsze wskazniki wzrostu gospodarczego niz te, które tego nie robia. Raport okazal sie jednak klasycznym metodologicznym wybiegiem pokazujacym, jak mozna manipulowac marginalnymi róznicami statystycznymi dla celów ideologicznych. Rzeczywistosc dostarczyla brutalnego kontrargumentu [wobec tych argumentów] wkrótce po ukazaniu sie tego raportu. Mali - jeden z modelowych pupili BS i IMF, jest krajem, który wprowadzil w pelni, w ciagu 12 lat wszystkie kluczowe elementy programu SAP, lacznie z masowymi obnizkami plac, dewaluacja waluty i likwidacja przedsiebiorstw panstwowych. Jednak, gdy sila nabywcza pieniadza zmniejszyla sie tam o ponad 117 % od czasu rozpoczecia przygotowan do wymogów IMF i BS, ludzie w koncu zbuntowali sie "przeciwko SAP" w lutym 1994 roku: wybuchly wówczas powazne zamieszki, barykadowano ulice, pladrowano domy.

Instytucjonalizacja stagnacji gospodarczej.

W przeciwienstwie do pozytywnej oceny przystosowan strukturalnych w Afryce zawartej w raporcie Banku Swiatowego, wczesniejsza globalna ekspertyza IMF nt. skutków 15 -letnich przystosowan ustalila, ze "tempo wzrostu w krajach wdrazajacych program jest znacznie nizsze w porównaniu z krajami "pozaprogramowymi"". Dla ekonomistów nie bedacych doktrynerami, nie jest to zadna niespodzianka, jako ze przystosowanie strukturalne przynioslo krajom Trzeciego Swiata taki sam problem do rozwiazania, z jakim borykaly sie dojrzale gospodarki przemyslowe w czasach Wielkiego Kryzysu [l. 30-te XX w.], i wobec którego ratunkiem miala byc ekonomia popytu Keynes'a. Problem polega na tym, ze gospodarki znajdujace sie w okresie przystosowywania sie tkwia w pewnego rodzaju pulapce: niski poziom inwestycji, wzrost bezrobocia, redukcja wydatków na cele spoleczne, spadek konsumpcji i spadek produkcji wspólgraja wzajemnie tworzac bledne kolo stagnacji i upadku, zamiast zwycieskiego powiazania wzrostu gospodarczego, wzrostu zatrudnienia i inwestycji zakladanego pierwotnie w teorii Banku Swiatowego.

Gwarancja splaty dlugów

Pomimo [wdrazania polityki] globalnego przystosowania, obciazenie Trzeciego Swiata z tytulu dlugów zagranicznych wzroslo z 785 miliardów dolarów na poczatku kryzysu zadluzenia do prawie 1,5 biliarda dolarów w r.1993. BS i IMF narzucil przystosowanie strukturalne 36- ciu z 47 krajów Afryki, mimo tego, calkowite zadluzenie zagraniczne kontynentu stanowi obecnie [rok 1994] 110 % dochodu narodowego brutto.
BS i IMF przyznaly zadluzonym krajom pozyczki na przystosowanie strukturalne, aby umozliwic im natychmiastowa splate odsetek od dlugów zaciagnietych w komercyjnych bankach zachodnich. Nastepnie, Bank i Fundusz narzucily drakonskie srodki przystosowawcze, które mialy zapewnic staly naplyw splat tych pozyczek przez dluzszy okres czasu. Poprzez ukierunkowanie gospodarek Trzeciego Swiata na produkcje na eksport, spodziewano sie uzyskac wymienialna walute, która moglaby byc wykorzystana na splate dolarowego zadluzenia zagranicznego.
Polityka ta okazala sie niezwykle skuteczna, a jej wynikiem byl zdumiewajacy transfer zasobów finansowych z krajów Trzeciego Swiata do komercyjnych banków; jego wartosc netto z lat 1984-1990 wyniosla 178 miliardów dolarów. Odplyw kapitalu z poludnia byl tak duzy, ze jeden z dyrektorów Banku Swiatowego stwierdzil, ze "od czasu, kiedy konkwistadorzy pladrowali Ameryke Lacinska, swiat nie doswiadczyl tak duzego przeplywu [srodków platniczych] na Zachód, jaki obserwujemy obecnie"

Intensyfikacja biedy

Jesli przystosowanie strukturalne nie przynioslo ani wzrostu gospodarczego, ani zmniejszenia zadluzenia, to z pewnoscia poglebilo biede. W Ameryce Lacinskiej, wedle slów prezydenta Inter-American Developement Bank, Enrique Iglesias'a, programy przystosowawcze spowodowaly "w duzym stopniu niwelacje postepu, jaki udalo sie osiagnac w latach 1960-tych i 1970-tych". Liczba osób zyjacych w ubóstwie wzrosla od 130 mln w 1980 r. do 180 mln na poczatku lat 90-tych. Przystosowanie strukturalne pogorszylo równiez i tak juz wypaczony system dystrybucji dochodów, w wyniku czego obecnie najbogatsze 20 % populacji tego kontynentu zarabia 20 razy wiecej niz najbiedniejsze 20 %.
W Afryce, programy przystosowania stanowia glówne ogniwo blednego kola, którego innymi elementami sa wojny domowe, susza i ostry spadek cen na rynkach swiatowych na glówne towary eksportowe regionu (produkty rolne i surowce). Liczba osób zyjacych ponizej granicy ubóstwa to obecnie ponad 200 mln z ok. 700 milionowej populacji tego kontynentu, i nawet najmniej pesymistyczne prognozy Banku Swiatowego przewiduja wzrost liczby biednych o kolejne 50%, do 300 mln w roku 2000.

Przystosowywanie srodowiska
Wspierane przez IMF i BS reformy przystosowawcze maja swój ogromny wklad w proces degradacji srodowiska naturalnego w krajach Trzeciego Swiata. Wywierajac nacisk na zwiekszanie wymiany zagranicznej w celu splaty zadluzenia zagranicznego tych krajów, programy dostosowawcze wymuszaja maksymalizacje rabunkowego wydobycia surowców na eksport. W Ghanie, uwazanej za "wzorowego ucznia" BS i IMF, rzad, za poparciem Banku Swiatowego, zwiekszyl komercyjny wyrab lasów. Produkcja drewna wzrosla ponad dwa razy w latach 1984-1987, przyspieszajac destrukcje i tak juz bardzo zubozonych obszarów lesnych, stanowiacych obecnie jedynie 25% ich pierwotnej wielkosci. Spodziewamy sie, ze wkrótce, z glównego eksportera drewna, kraj ten stanie sie jego glównym importerem.
To zubozenie jest, jak twierdzi Bank Swiatowy, jedna z glównych przyczyn niszczenia srodowiska naturalnego, jako ze farmerzy poszukujac ziemi pod uprawe uciekaja sie do zaorywania podatnych na erozje zboczy wzgórz i wycinaja lasy, aby nastepnie opuscic uzyskane w ten sposób [lecz juz wyjalowione] poletka po kilku latach. Bank Swiatowy zapomina jednak o tym, ze to programy strukturalnego przystosowania stanowia jedna z glównych przyczyn ubozenia ludnosci, a zatem równiez glówna przyczyne degradacji srodowiska. Np. na Filipinach, wg badan Instytutu Swiatowych Zasobów Naturalnych, ostre zalamanie gospodarki wywolane przez narzucone przez BS reformy zmusilo uboga ludnosc z obszarów wiejskich do zajmowania i nadmiernej eksploatacji otwartych terenów lesnych, zbiorników wodnych i lowisk.

CEL STRATEGICZNY
Jezeli programy przystosowania strukturalnego maja tak slabe wyniki, dlaczego BS i IMF kontynuuja ich wdrazanie na poludniu globu?
To pytanie jest poprawne jedynie wówczas, gdy zalozymy, ze intencja Banku i Funduszu jest wspieranie gospodarki krajów Trzeciego Swiata. Wówczas niepowodzenia tych programów mozna by zlozyc na karb czynników takich jak zle opracowanie teoretyczne lub niedoskonala implementacja. Jednakze staje sie coraz bardziej jasne, ze niezaleznie od intencji i staran poszczególnych technokratów, którym zlecono wdrazanie SAP-ów, programy przystosowawcze, w zamierzeniu, nigdy nie mialy sie powiesc. Wrecz przeciwnie, mialy one posluzyc jako glówne narzedzia w dazeniu Pólnocy do niwelacji osiagniec Poludnia uzyskanych od lat 1950-tych do 1980. Dekady te charakteryzowaly sie wysoka stopa wzrostu gospodarczego Trzeciego Swiata. Byly takze swiadkiem udanych walk o niepodleglosc i wspólnych staran panstw tego regionu o Nowy Miedzynarodowy Lad Gospodarczy (NIEO), który pociagnalby za soba bardziej równomierny podzial swiatowej gospodarki.
Istotnym aspektem osiagniec gospodarczych Poludnia byl sektor publiczny i kontrola panstwa nad gospodarka. W wiekszosci nowopowstalych krajów zachowano prywatna wlasnosc ziemi, surowców i przedsiebiorstw, a wymiana gospodarcza byla w duzej mierze regulowana przez mechanizmy rynkowe, jednakze interwencja panstwa w zycie gospodarcze byla powszechna, panstwo mialo tez strategiczny glos w przemianach gospodarczych. [...]
Dazenie do kontroli wlasnego rynku, ograniczanie inwestycji zagranicznych i wspieranie lokalnego przemyslu przez rzady krajów post-kolonialnych zagrazalo interesom zachodnich (gl. amerykanskich) korporacji]. W 1973 r. kraje OPEC zdobyly kontrole nad cenami ropy naftowej. W mniej wiecej tym samym czasie, amerykanske firmy zostaly zaalarmowane przez zmiany na dwóch kluczowych rynkach. W Brazylii [..] rzad zarezerwowal w póznych latach siedemdziesiatych strategiczny sektor informacyjny dla krajowych przedsiebiorstw, co wywolalo stanowcze protesty ze strony dominujacego wówczas na rynku IBM. W Meksyku, gdzie firmy zagraniczne wytwarzaly 30% produkcji tego kraju, rzad przyznal lokalnym producentom leków wieksza kontrole rynku [..], co wywolalo kolei grozby wycofania sie z inwestowania w tym kraju ze strony silnego przemyslu farmaceutycznego Stanów Zjednoczonych.
Nie jest wiec dziwne, ze kiedy do wladzy w USA doszedl Reagan, Amerykanie uznali za zasadnicza misje swojej polityki ponowne podporzadkowanie [gospodarce Zachodu] krajów Trzeciego Swiata. Glównym celem byl tamtejszy kontrolowany przez panstwo kapitalizm i w tym punkcie stykaly sie interesy anty-poludniowego lobby i ideologów wolnego rynku. Po krótkim okresie debat, mechanizmem wybranym na rozregulowanie aparatu gospodarczego Trzeciego Swiata stal sie program dostosowania strukturalnego IMF i BS.
Nie jest tez dziwne, ze z poczatku, niewiele rzadów chcialo przyjac oferowane pozyczki na SAP. Jednak nadejscie kryzysu zadluzenia, w roku 1982 stworzylo Waszyngtonowi doskonala okazje do jednoczesnej ochrony interesów finansowych Stanów Zjednoczonych i likwidacji zagrozenia z Poludnia poprzez a modyfikacje gospodarek Trzeciego Swiata. Stany Zjednoczone, zauwaza ekspert ds. Ameryki Lacinskiej, John Sheahan, wykorzystaly szanse, jaka dawal "okres trudnosci finansowych, i wymusily na zadluzonych krajach odsuniecie rzadu od gospodarki jako cene za udzielenie kredytów" . Posobny wniosek znalezc mozna w raporcie z badan przeprowadzonych przez Komisje Gospodarcza Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Afryki. Wg niego, istota programów dostosowawczych jest "redukcja lub zlikwidowanie kontroli panstwa nad produkcyjnymi i dystrybucyjnymi sektorami gospodarki".

NOWE POLUDNIE
Pod koniec okresu 12-letnich rzadów Reagan'a i Bush'a w r. 1992, Poludnie zostalo przeksztalcone: od Argentyny po Ghane, udzial panstwa w gospodarce zostal drastycznie ograniczony; przedsiebiorstwa panstwowe przekazano w rece prywatne pod haslem zwiekszenia wydajnosci, masowo zniesiono bariery ochronne na import towarów z Pólnocy, radykalnie zmniejszono ograniczenia wobec zagranicznych inwestycji, a poprzez polityke promujaca eksport powiazano scislej rynki krajowe ze swiatowymi rynkami kapitalistycznymi.
Nie tylko Poludnie ucierpialo z powodu programów dostosowawczych. Aby rzekomo zredukowac deficyt w handlu z Azjatyckimi "tygrysami" gospodarczymi, Stany Zjednoczone uruchomily dlugoterminowy program ofensywny ukierunkowany strategicznie na radykalna redukcje roli panstwa w gospodarkach tych krajów, i nawet Bank Swiatowy przyznal w swoim raporcie niechetnie, ze to ów program byl kluczowym elementem jego sukcesu. W samych Stanach Zjednoczonych program ten przybral forme 'Reaganomiki' - ograniczenia wplywu panstwa na gospodarke, radykalnego obnizenia stawek podatkowych dla bogatych, likwidacji sieci panstwowych instytucji opiekunczych i konca kompromisu pomiedzy duzym kapitalem i duzymi organizacjami pracowniczymi negocjowanego przez duzy rzad. Eliminacja wspierania produkcji przez panstwo w konkurencyjnych gospodarkach - lacznie z Japonia i Europa i ograniczenia wobec kooperacyjnej dzialalnosci na rodzimym rynku - to kluczowe pociagniecia zmierzajace do umocnienia gospodarczej hegemonii USA na swiecie.
Dojscie do wladzy Demokratów nie zmienilo polityki Waszyngtonu wobec Poludnia. Administracja Clintona oglosila kontynuacje polityki Busha w kwestii strukturalnego dostosowania i polityki handlowej, co stalo sie jeszcze bardziej agresywne za rzadów Clintona.
Oslabienie gospodarcze krajów Trzeciego Swiata uwidacznia sie na poziomie miedzynarodowym w oslabieniu formacji wykorzystywanych tradycyjnie przez Poludnie do osiagniecia wspólnego celu wyrównania podzialu sil na swiecie, czyli: Ruchu Panstw Niezrzeszonych, UNCTAD i Grupy 77. Rozpad Trzeciego Swiata zaczal byc odczuwalny w Organizacji Narodów Zjednoczonych, która Stany Zjednoczone zaczely coraz smielej wykorzystywac jako parawan dla ochrony interesów Pólnocy, lacznie z uprawomocnieniem kierowanego przez USA ataku na Irak w 1991.
Zahamowanie rozwoju Trzeciego Swiata poprzez programy strukturalnego dostosowania powiodlo sie.
Po odzyskaniu niepodleglosci w latach 1950-tych i 60-tych ludzie z Poludnia - czyli 80% populacji swiata, traktowani dlugo przez kolonializm jako obywatele drugiej lub trzeciej kategorii spodziewali sie ,ze od tej pory przyszlosc bedzie nalezec do nich. Iluzje te rozwialy sie na poczatku lat 90-tych. U progu XXI wieku Komisja Poludnia tak widzi swoje obecne polozenie : "Nie bedzie przesada powiedzenie, ze ustanowienie systemu miedzynarodowych relacji gospodarczych, w których zinstytucjonalizuje sie podrzedny status Poludnia jest bardzo realnym zagrozeniem".
Walden Bello i Shea Cunningham sa wspólautorami ksiazki "Dark Victory: The U.S. Structural Adjustment and Global Poverty (London, Food First, 1994), na podstawie której napisano ten artykul.(Food First: 398 60th Street, Oakland, CA 94618, USA)

Co to jest WB?
Stworzony w Bretton Woods w roku 1944 WB powstal z polaczenia 5 instytucji udzielajacych pozyczek lub kredytów swym 177 krajom czlonkowskim. Oprócz finansowania projektów takich jak drogi, elektrownie i szkoly, Bank pozycza pieniadze na restrukturyzacje systemu ekonomicznemu w panstwie dotujac tzw. Programy Przystosowania Strukturalnego (Structural Adjustment Program - SAP). W chwili obecnej suma pozyczek WB równa sie 200 miliardom dolarów, w zeszlym roku Bank pozyczyl 28,9 miliardów ponad 80 krajom.

Co to jest IMF?

Zadaniem stworzonego równiez na konferencji w Bretton Woods IMF, jest dostarczanie pieniedzy swym panstwom czlonkowskim, by pomóc im przezwyciezyc krótkoterminowe problemy ze splatami naleznosci. Te pieniadze sa dostepne jednak pod warunkiem zgody na zmiany w polityce ekonomicznej panstwa - czyli rozpoczecia SAP.

Czy SAP dzialaja?

Nie. Przystosowanie strukturalne spowodowalo wzrost biedy w wiekszosci miejsc swojego zastosowania, przyczyniajac sie do cierpienia milionów i powaznego zniszczenia srodowiska. Od lat 80. SAP stworzyly ciagly odplyw pieniedzy z krajów rozwijajacych sie, które zaplacily krajom Pólnocy piec razy wiecej pieniedzy (w towarach, uslugach i splatach) niz same otrzymaly.
Wiem, ze w tych instytucjach pracuje wielu ekspertów z dziedziny ekonomii i innych dziedzin. Jesli SAP nie dziala, dlaczego uporczywie go promuja?
Bogate kraje Pólnocy które kontroluja WB i IMF dyktuja agende tych instytucji, a ich interesy najlepiej chronione sa przez utrzymywanie status quo. Co wiecej, zespól Banku Swiatowego jest obecnie zdominowany przez ekonomistów, którzy przez cale swoje kariery bronili doktryny neoliberalizmu, na której opiera sie model rozwoju promowany przez WB.
Duzo slyszalem o problemie dlugów Trzeciego Swiata i wiem, ze wierzycielami wielu z nich sa czesto komercyjne banki i rzady krajów Pólnocy. Mówi sie, ze czesc lub calosc tych dlugów powinna byc anulowana by dac biedniejszym krajom szanse na powrót do stabilizacji ekonomicznej. Czy nie powinni ich zaplacic?
Wiekszosc z tych dlugów zaciagnieta zostala w latach 70.przez rzady które nie zostaly wybrane demokratycznie i które od dawna nie sa juz przy wladzy. Na poczatku lat 80. z powodu ogólnoswiatowego spadku towarów eksportowanych przez kraje rozwijajace sie (kawa, kakao) i wzrostu cen ropy, kraje te nie mogly splacic naleznosci. Mimo to, nie istnieje nic takiego jak "bankructwo" w przypadku kraju, bez wzgledu na okolicznosci. Gdy jeden z amerykanskich sklepów wielobranzowych "Macy's" zbankrutowal w roku 1992 otrzymal natychmiastowa pomoc od wierzycieli by móc dzialac dalej. W tym samym czasie, Rosja czekala ponad rok na przyznanie pomocy finansowej od IMF.
Jaki jest zwiazek pomiedzy dlugami Trzeciego Swiata i SAP?
Od lat 80. problem dlugów stawal sie coraz bardziej dotkliwy, w dniu dzisiejszym calkowity dlug krajów rozwijajacych sie wynosi polowe ich dochodu narodowego i dwukrotna wartosc wszystkich eksportowanych towarów. Z powodu tej miazdzacej nierównowagi, rzady tych krajów nie maja praktycznie zadnej sily przetargowej przy negocjacjach dotyczacych SAP i musza zaakceptowac warunki stawiane przez WB i IMF. Programy Przystosowawcze kierujac ekonomie kraju na maksymalna wymiane z zagranica, maja zapewnic dalsze splacanie naleznosci kosztem lokalnych programów naprawczych.
Jak wyglada sytuacja Banku w kwestii odpowiedzialnego pozyczania pieniedzy (responsible lending)?
W roku 1992, wewnetrzna kontrola WB pokazala, ze mniej wiecej 1/3 ze wszystkich pozyczek Banku nie spelniala wewnetrznych kryteriów tej instytucji i ze WB zawladniety zostal "kultura akceptacji". Mówiac inaczej, urzednicy Banku aprobowali nowe pozyczki, nawet w obliczu przytlaczajacych dowodów na zle zalozenia projektu.

Kto podejmuje decyzje w WB i IMF?

Decyzje w tych instytucjach podejmuje Rada Dyrektorów Wykonawczych (Board of Executive Directors), która reprezentuje kraje czlonkowskie. Odmiennie niz w np. Narodach Zjednoczonych gdzie kazdy kraj ma równy glos, tu sila glosu zalezna jest od wkladu finansowego panstwa. W zwiazku z tym USA ma ponad 17% glosów, a siedem bardziej uprzemyslowionych krajów (grupa G-7) ma w sumie 45%. Z powodu wielkosci swojego wkladu Stany zjednoczone mialy zawsze decydujacy glos i mozliwosc skutecznego veta. Jednoczesnie kraje rozwijajace sie maja minimalny wplyw na dzialania instytucji, która przez dofinansowywanie konkretnych projektów i programów, ma olbrzymi wplyw na lokalna ekonomie i sytuacje spoleczna. Co wiecej, prezydent WB jest tradycyjnie Amerykaninem, a prezydent IMF Europejczykiem.
Jak to mozliwe, ze przemysl amerykanski i inne korporacje zyskuja na pozyczkach udzielanych przez WB?
Programy rozwojowe podejmowane za fundusze Banku Swiatowego z reguly zawieraja pieniadze do oplacenia materialów i konsultacji zapewnianych przez kraje Pólnocy. Urzednicy amerykanskiego ministerstwa skarbu wyliczyli, ze za kazdego dolara oddanego przez rzad na miedzynarodowe programy rozwojowe, amerykanscy eksporterzy otrzymuja dwa dolary z powrotem.

Co w tym zlego?

Przy takim ukladzie, Bank preferuje finansowanie wiekszych i drozszych projektów - które prawie zawsze wymagaja materialów i pomocy technicznej od Pólnocnych kontrahentów - i ignoruje mniejsze, odpowiadajace lokalnym warunkom alternatywy. Zadaniem Banku Swiatowego jest usuwanie biedy, nie zapewnianie wysokich obrotów amerykanskim firmom.
6 styczeń 2003

 

  

Archiwum

Zołnierzu nie pytaj
lipiec 26, 2003
przesłała Elżbieta
Requiem umierającemu miastu
wrzesień 28, 2004
Artur Łoboda
Dziewczyna? Do ilu lat?
lipiec 14, 2006
Mirosław Naleziński, Gdynia
Przestrzeganie prawa w polskim wieziennictwie
maj 8, 2007
Ktos kto zrobi porzadek
Posłanka LPR "Idiotką Roku"
styczeń 5, 2008
INTERIA.PL/PAP
sss
październik 25, 2004
"Patriotyzm jutra"
marzec 24, 2006
www.krakow.pl
Fałszywe porównania
luty 12, 2005
Kazimierz Poznański
"Nareszcie Balcerowicz beknie"
marzec 13, 2006
Przedruk
SLD przy ołtarzu
maj 23, 2003
Andrzej Kumor
Czy jesteśmy w punkcie wyjścia?
październik 25, 2008
Artur Łoboda
Kolejne zagranie do przejęcia pełnej władzy nad polskim kapitałem
sierpień 2, 2004
PAP
Odezwa do Narodu Polskiego
wrzesień 7, 2003
Ojczyzna.pl
Olej opałowo-napędowy
czerwiec 16, 2005
Mirosław Naleziński
America's democracy of double standards won't work
luty 23, 2005
przesłał prof. Iwo C. Pogonowski
Poszkodowani pacjenci a pakt stabilizacyjny
luty 5, 2006
Adam Sandauer, przewodniczący Stowarzyszenia
Anti-Communist Gorbatchev as the "Holy Terminator" of Russia
styczeń 17, 2005
Marek Glogoczowski
Firma 'Świte?ja' czy 'Świte?ia'?
październik 2, 2005
Mirosław Naleziński, Gdynia
Monolog niemowy
lipiec 21, 2008
Marek Jastrząb
Szesnaście zasad państwa normalnego
luty 3, 2003
http://www.rzeczpospolita.pl/
więcej ->
 
   


Kontakt

Fundacja Promocji Kultury
Copyright © 2002 - 2022 Polskie Niezależne Media