|
Gro?na Obietnica Prezydenta Bush’a
|
|
Prezydent Stanów Zjednoczonych George Bush obiecał, że przed końcem jego kadencji w styczniu 2009, rozprawi się z Iranem, tak żeby państwo irańskie, było pozbawione jakiejkolwiek możliwości wyprodukowania broni nuklearnej. Jeżeli Iran nie podda się w tej sprawie, tak jak to uczyniła Libja i Korea Północna i nie spełni wrunków stawianych przez Bush’a, to należy się spodziewać ataku USA, na Iran przed wyborami prezydenckimi w listopadzie 2008 roku. Według planów neokonserwatystów w rządzie Bush’a, krótka zwycięska wojna przeciwko Iranowi, w której to wojnie zrujnowane byłyby wszystkie urządzenia nuklearne w Iranie, dałaby zwycięstwo kandydatowi partji Republikańskiej, w wyborach na prezydenta USA.
Scenariusz ten jest szczegółowo opisany w artykule z 12go września, w 2007 w sekcji „Bliski Wschód” w Asia Times pod tytułem: „USA może zaatakować, ale czy Iran będzie bronić się?” napisanym przez Alan’a G. James’a, autora książki „Wiara i Miecz: Krótka Historia Konfliktu Chrześcijańsko-Muzułmańskiego” („Faith and Sword: A Short History of Christian-Muslim Conflict,” London: Reaction Books, 2006).
Wobec wielu fałszywych alarmów w sprawie zbliżającego się ataku USA na Iran i związanych z tymi alarmami zapaści na giełdzie nowojorskiej, trudno jest ocenić czy i kiedy dojdzie do wojny przeciwko Iranowi. Obecnie sytuacja dojrzała do decydującego momentu, wobec wyżej opisanego stanowiska neokonserwatystów w rządzie Bush’a i jego własnych wypowiedzi.
W pozostającym okresie, przedstawiającym niewiele ponad rok czasu do końca kadencji Bush’a, neokonserwatyści i Izrael prą ku wojnie przeciwko Iranowi pod hasłem „teraz albo nigdy” i gotowi są zignorować postępowanie dyplomatyczne drogą ONZtu, sankcji Rady Bezpieczeństwa i pertraktacji Międzynarodowej Agencji Energji Atomowej, tak jak to uczynili w przededniu ataku na Irak w 2003 roku, mimo tego, że obecnie jest coraz trudniej pozyskać poparcie obywateli amerykńskich na atak przeciwko Iranowi, zwłaszcza, że Teheran działa ostrożnie i nie daje się łatwo sprowokować.
Niestety od początku bieżącego roku, USA stale twierdzi, że ruch oporu w Iraku korzysta z pomocy Teheranu w postaci dostaw broni. Nigdy nie udowodniono jakiegokolwiek powiązania między Teheranem i faktycznym atakiem na siły USA. Subwersja na terenie Iranu przez amerykańskie służby specjalne i akty sabotażu, a nawet bombardowanie przez USA „obózu terrorystów” nie są wystarczającym powodem do napadu na wszystkie instalacje nuklearne Iranu oraz wojsk irańskich.
Atak USA na instalacje nuklearne w Iranie musiałby być na nieporównanie większą skalę niż atak Izraela w 1981 roku na reaktor nuklearny Osirak, pod Bagdadem. Atak na Iran musiałby miec na celu zniszczyenie wszystkich środków irańskiej salwy odwetowej, armię irańską oraz organizacje rządowe, kontrolujące cały aparat obronny Iranu. Neokonserwatyści w rządzie Bush’a planują trzydniowy masowy atak na 1200 miejscowości jako t.zw „shock and awe,” czyli spowodowanie „zaszokowania i przerażenia,” która to metoda jednak nie działała w Iraku w 2003 roku.
Czas upływa, ale brak przekonowującego powodu do ataku może nie powstrzymać neo-konserwatywnego rządu Bush’a przed atakiem na suwerenny Iran, który jest dużej mierze osamotniony, ale atak taki, może łatwo również osamotnić USA, z wyjąkiem kilku „pudli brytyjskich.” Wymówka, że Bush stara się zapobiec „drugiemu Holokaustowi,” jest powtażana przez ekstremistów sjonistycznych, którzy mogą się do akcji przyłączyć i w ten sposób zapewnić sobie pierwszeństwo w salwie odwetowej Iranu na elekrownie nuklearne i zbrojownie w Dimina oraz na bazę w Haifie.
Rozprucie izraelskich pojemników materiałów radioaktywnych konwencjonalnymi głowicami rakiet irańskich, prawdopodobnie spowoduje zatrucie radioaktywne o promieniu 450 km. według artykułu opublikowanego w Isarel Post, przez „Greenpeace.” W ten sposób byłby wywołany przez rząd Izraela faktyczny „drugi Holokaust.” Ta zupełnie realna możliwość jest narazie nie dyskutowana w USA, gdzie uważa się, że na wypadek ataku Busha na Iran, Izrael zaatakuje ponownie Hezbollah w Libanie w nadzieji zdobycia delty rzeki Litani oraz rabunku około 300 milionów metrów sześciennych wody rocznie, której brak Izraelowi. Trzeba pamiętać że prezydent Iranu ostrzegał wielokrotnie, że jakikolwiek atak na Iran spowoduje natychmistową slawę odwetową no Izrael.
Noekonserwatyści w rządzie Bush’a spodziewają się, że „zaszokowani i przerażeni” ajatole wygrzebią się ze zgliszczy Teheranu z rękami podniesionymi do góry. Natomiast co się stanie, jeżeli Irańczycy tak nie postąpią? Wiadomo, że USA nie ma środków przeprowadzania podboju, okupacji i pacyfikacji Iranu. Tak więc sprawą podstawową jest, czy Irańczycy po pierwszym ataku będą mieli odwagę i środki na salwę odwetową, którą mogą natychmist zacząć odpalać, od chwili począku ataku USA na Iran.
Naturalnie wobec zniszczenia regularnych sił armji Iranu, odwet i obrona Persów polegałyby na korpusie gwardji rewolucyjnej, tak jak to było w czasie kiedy Saddam Hussein zaatakował Iran z pomocą i z inspiracji USA oraz walczył 10 lat, w czasie których milion Persów poległo, w dużej mierze zatruci amkerykańskimi gazami dostarczonymi do Iraku przez Donalda Rumsfelda, wówczas zaprzja?nionego z Saddamem Husseinem.
Według dowódcy gwardji rewolucyjnej siły jego są gotowe do stosowania strategji asymetrycznej za pomocą min i ataków samobójców na lądzie, na łodziach i w samolotach, w celu zablokowania eksportu paliwa z Zatoki Perskiej i spowodowania wielkiego skoku w zwyż cen paliwa na całym świecie.
Jakakowiek okupacja sił USA terenów Iranu nie mogłaby uniknąć walki z partyzantami, którzy również walczyli by odrazu też w południowym Iraku, w rejonie Basra. Wymagałoby to poważnego zwiększenia sił okupacyjnych w Iraku, kosztem garnizonów na Okinawie i w Południowej Koreji, oraz mogłoby doprowadzić do przymusowej służby wojskowej w USA, mimo sprzeciwu wśród wyborców.
Doświadczenie USA w 2003 roku w Iraku wykazuje, że starty poniesione w ramach początkowego „zaszokowania i przerażania,” nie działały tak jak planowano i walka trwa tam przez ponad cztery lata. Siły Iranu niewątpliwie walczyły by latami na lądzie i na wodach Zatoki Perskiej. Przepowiadany przez sjonistów „łuk szyitów” wówczas przerodziłby się w „łuk wojny od Palestyny do Pakistanu” i w długi okres kryzysu dostaw paliwa na rynu światowym, według oceny Alan’a Jamieson’a.
Fiasko polityczne i militarne USA w Iraku, ?le wróży poszerzeniu teatru wojny na Iran i wykazuje jak bardzo nieodpowiedzialna i gro?na jest obietnica prezydenta Bush’a w sprawie ataku na Iran.
www.pogonowski.com |
|
11 wrzesień 2007
|
|
Iwo Cyprian Pogonowski
|
|
|
|
Historyk niepokorny
marzec 22, 2003
Jerzy Robert Nowak
|
Który to chodzi do synagogi?
październik 15, 2005
Artur Łoboda
|
Kryzys podminowuje prestiż USA
październik 6, 2008
Iwo Cyprian Pogonowski
|
Demograficzne podłoże kryzysu i gro?ba inflacji
wrzesień 17, 2008
Iwo Cyprian Pogonowski
|
Alei/Alej
czerwiec 11, 2005
Mirosław Naleziński, Gdynia
|
2006 - był rokiem politycznego szamba, burz i skandali...
styczeń 2, 2007
Zdzisław Raczkowski
|
Amerykański działacz przeciw amerykańskim inwestycjom w... Polsce
maj 30, 2004
IAR
|
Pensje
maj 14, 2003
red. Krzysztof
|
Zniewolenie prezydentury USA?
październik 29, 2006
Iwo Cyprian Pogonowski
|
Wieko (niczym całun) opadające na Polskę
luty 5, 2005
Mirosław Naleziński, Gdynia
|
The Babylonian Brotherhood
sierpień 1, 2007
enki
|
Umysłowy uwiąd
październik 28, 2008
Karol Jasiński
|
Walka z kretami i potentatami
listopad 17, 2003
Nasz Dziennik
|
Pytanie retoryczne
sierpień 9, 2006
Jan Kaniewski z Warszawy
|
Co nas czeka w 2003?. Rozmowa z Jadwigą Staniszkis i Tomaszem Żukowskim
Nowy rok, nowy rząd, nowy premier
styczeń 2, 2003
http://www.rzeczpospolita.pl/
|
Luksemburczycy i Norwegowie są najbogatsi w Europie, choć nie należą do UE
grudzień 19, 2002
PAP
|
Dlaczego tylko w Polsce rządzeni są mądrzejsi od rządzących?
maj 3, 2005
Obserwator Pesymista
|
Millerjugend
maj 24, 2003
Artur Łoboda
|
Lekcja Dla USA z Walk Napoleona w Hiszpanii, 1808-1814
marzec 22, 2005
Iwo Cyprian Pogonowski
|
UE nie będzie powtarzać sondażu, który oburzył Izrael
listopad 5, 2003
PAP
|
więcej -> |
|
